.JPG)
Τι προτείνουν (και ήδη εφαρμόζει) στον Ομπάμα οι Μπρζεζίνσκι, Σκόουκροφτ και Κίσσινγκερ για την Τουρκία.
“ΠΙΕΣΤΕ ΣΘΕΝΑΡΑ” ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ
ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΠΑΝΤΟΥ ΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ
Και πάρτε αέριο από τους Τούρκους, please
H έκθεση του CSIS για Τουρκία και αμερικανοτουρκικές σχέσεις
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Παραμονές της επίσκεψης Ομπάμα στην Τουρκία, το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών των ΗΠΑ (CSIS) ολοκλήρωσε την πολύμηνη σύνταξη έκθεσης για την ΅Εξελισσόμενη Δυναμική της Τουρκίας΅ και τις ΅Στρατηγικές Επιλογές για τις σχέσεις ΗΠΑ_Τουρκίας”, που αποσκοπεί εμφανώς στον προσανατολισμό της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή.
Η έκθεση του CSIS (στη διεύθυνση του συμμετέχει ο αρχιτέκτων του 1974 Κίσσινγκερ) υπογραμμίζει τον ρόλο της Τουρκίας και τη στήριξη που πρέπει να της προσφερθεί σε μια σειρά ζητήματα, και ζητήματα ζωτικού ελληνικού συμφέροντος. Αποδίδει κεντρικότατη
σημασία στο κυπριακό, ως το σημαντικότερο εμπόδιο για την τουρκική ενταξιακή πορεία που θα κριθεί εν πολλοίς φέτος. Συνιστά απερίφραστα άσκηση «σθεναρών πιέσεων» στη Λευκωσία. Εξισώνει την Κυπριακή Δημοκρατία με το ψευδοκράτος. Θεωρεί ότι η εκλογή Χριστόφια και η παρουσία Ταλάτ προσφέρουν την καλύτερη ευκαιρία για επίτευξη λύσης, «πιθανώς μιας παραλλαγής του σχεδίου Ανάν με άλλο όνομα», αλλά εκφράζει ανησυχία για το τι θα γίνει αν καθυστερήσει η λύση και αλλάξει το κλίμα.
Η έκθεση στηρίζει τη σημασία της Τουρκίας ως ενεργειακής γέφυρας και των αντίστοιχων σχεδίων (ανταγωνιστικων των ελληνορωσικών Σάουθστρημ και Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη) Zητά να μη ψηφισθεί το νομοσχέδιο για την αρμενική γενοκτονία.
Η έκθεση, πολλές από τις συστάσεις της οποίας εφαρμόζονται ήδη, αντανακλά τη σημασία που αποδίδει η στον τουρκικό ρόλο, αλλά και την πολυετή, πολυδάπανη και αποτελεσματικότατη τουρκική δραστηριότητα σε διπλωματικό και ΅λομπίστικο΅ επίπεδο. Αυτά συμβαίνουν παρόλα τα πολλά προβλήματα που δημιουργεί κατά καιρούς η ¨Αγκυρα στην Ουάσιγκτον (ή μήπως εξαιτίας αυτών?).
Μόνο θλίψη προκαλεί στον ¨Ελληνα αναγνώστη η πλήρης απουσία, κυριολεκτικά, της Ελλάδας και της Κύπρου, ως παραγόντων των οποίων τα εθνικά συμφέροντα και η ασφάλεια κάπως πρέπει να ληφθούν υπόψιν! Είναι σαν να μην υπάρχουμε ως κράτη. Μια απουσία που αντανακλά πολυετή “παράλυση” της ελληνικής διπλωματικής και “λομπικής” δράσης, εκτίμησης ότι Αθήνα-Λευκωσία είναι ΅πιέσιμες΅, ακόμη και σε ζωτικά θέματα, απουσίας εν τέλει ευκρινών στρατηγικών στόχων μιας ελληνικής διπλωματίας που έχει εξελιχθεί κυρίως σε συνήγορο της τουρκικής ένταξης! Είναι προφανές στον αναγνώστη, ότι δεν υφίσταται κανενός είδους και επιπέδου στρατηγικός διάλογος Αθήνας-Ουάσιγκτον, ανάλογος του αμερικανοτουρκικού.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ CSIS
Το CSIS έχει ιδρυθεί από τον Μπρζεζίνσκι και είναι ένα από τα σοβαρότερα συντηρητικά θινκ τανκ της Ουάσιγκτον με μεγάλη επιρροή στην αμερικανική πρωτεύουσα. Το διευθύνει ο Σαν Ναν, μια μεγάλη μορφή της αμερικανικής στρατηγικής και διπλωματίας, ενώ στο συμβούλιό του συμμετέχουν σημαίνοντες παράγοντες, που έχουν παίξει αποφασιστικό ρόλο στην αμερικανική στρατηγική τον τελευταίο μισό αιώνα, όπως ο Κίσσινγκερ, ο επίτιμος Πρόεδρος της Μέριλ Λιντς, ο Πρόεδρος της Κόκα’Κόλα, οι Σλέσινγκερ, Νάι, Κοέν, Καρλούτσι, Χαλιλζάντ και πολλοί άλλοι, μεταξύ τους και ο Τζωρτζ Αργυρός. Τη σύνταξη της έκθεσης επέβλεψε ομάδα υπό τον Μπρζεζίνσκι, από τους κύριους διαμορφωτές της αμερικανικής στρατηγικής και σύμβουλος του Ομπάμα και τον πτέραρχο Σκώουκροφτ, Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του πατρός Μπους. Στην ομάδα συμμετείχαν οι Πρέσβεις Αμπράμοβιτς και Χολμς (που είναι και Πρόεδρος του Αμερικανο’τουρκικού Συμβουλίου), ο πρώην υποδιοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, πτέραρχος Τζέιμερσον και ο Τζων Λόγκλιν του Πωλ Νίτσε Σκούλ στο Πανεμιστήμιο Τζων Χόπκινς. Μεταξύ των συγγραφέων της έκθεσης είναι ο Μπουλέντ Αλιριζά, συγγενής του Ντενκτάς. Συντάκτης του τμήματος της έκθεσης που αοφρά την Κύπρο είναι ο Ϊαν Λέσσερ, συνεργάτης της Ραντ Κορπορέισιον, στον οποίο το ΕΛΙΑΜΕΠ είχε ΅συναναθέσει΅ στο παρελθόν τη σύνταξη ενός εγχειριδίου για την ελληνική εξωτερική πολιτική! Τον συντονισμό της σύνταξης είχε η Κάλεϊ Λέβιτ, ειδική βοηθός της έδρας Κίσσινγκερ στο CSIS, πρώην μαθητευόμενη του Νιού ‘Ισραελ Φαντ.
Κυπριακό και ΕΕ
Η έκθεση δίνει μεγάλο βάρος στο κυπριακό, λόγω της ανάγκης προώθησης της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ, που η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να στηρίζει πάση θυσία, παρά τις προφανείς δυσκολίες, αλλά και της όλης σχέσης Τουρκίας-Δύσης. Η Κύπρος έπαυσε πλέον να είναι κεντρική στην αμερικανοτουρκική σχέση (λόγω της ελληνοτουρκικής ύφεσης), επηρρεάζει πολύ όμως την ενταξιακή πορεία της ‘Αγκυρας, υπογραμμίζει η έκθεση, προσθέτοντας ότι ”ο ερχομός της κυβέρνησης Χριστόφια, με τον Ταλάτ στην εξουσία της ΤΔΒΚ, συνιστά την καλύτερη προοπτική για λύση του κυπριακού μετά την αποτυχία του σχεδίου Αννάν΅, μια λύση που «θα είναι πιθανώς μια εκδοχή του σχεδίου Ανάν υπό άλλη ονομασία». Ακόμη και αυτό θα είναι πρόβλημα, αφού οι συντάκτες εκτιμούν ότι ο τουρκικός στρατός δύσκολα θα ξανααποδεχθεί το σχέδιο Ανάν χωρίς ΅σοβαρά ανταλλάγματα΅ σε κάποιον άλλο τομέα και δεν θα του αρέσει η ιδέα μιας σύντομης αποχώρησης από την Κύπρο. Επιπλέον η «απέλαση των εποίκων από την Ανατολία θα προκαλέσει ισχυρή αντίδραση από την Τουρκία», όπως και οποιαδήποτε ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της Κύπρου (στρατιωτικές στο κείμενο, λες και είναι πιθανή κυπριακή εισβολή στην Τουρκία!)
Η έκθεση εκφράζει εμμέσως πλην σαφώς ανησυχία για την ΅εμπλοκή (involvement) της ρωσικής κυβέρνησης με ελληνοκυπριακά κυβερνητικά, εμπορικά και εγκληματικά στοιχεία” (!), για την “παραδοσιακή συμπάθεια της Ρωσίας για τα ελληνικά συμφέροντα”, ενώ καταγράφει τις ανησυχίες των Τούρκων σχεδιαστών για τον εξοπλισμό της Κύπρου με ρωσικά όπλα και την εν γένει ρωσική παρουσία στο νησί, σημειώνοντας ότι ΅αν η επικρατούσα ύφεση της Τουρκίας με την Ελλάδα διαλυθεί, υπάρχει κάποια δυνατότητα για την Κύπρο να επανεμφανισθεί ως στοιχείο της περιφερειακής στρατιωτικής ισορροπίας με την Αθήνα, ως πλεονέκτημα για την προβολή τουρκικής ισχύος στο Αιγαίο ή ως μειονέκτημα σε μια μελλοντική διένεξη΅.
Με βάση αυτά προτείνει
1. “ήσυχη αλλά επίμονη αμερικανική διπλωματία με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ως τον αποτελεσματικότερο τρόπο υποστήριξης των ενταξιακών συζητήσεων της Τουρκία”,
2. ως το ΅πιο αποτελεσματικό βραχυπρόθεσμο μέτρο“ για να βοηθηθεί η ένταξη της Τουρκίας να προσφερθούν (“αμερικανικά) διπλωματικά μέσα και επιρροή για να επιτευχθεί λύση΅, περιλαμβανομένου διορισμού ανώτερου επίσημου για να δουλέψει με τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ.
3. “Η διπλωματία της Ουάσιγκτον προς την Τουρκία πρέπει να συνδυασθεί με σθεναρή (firm) πίεση στην ελληνοκυπριακή κυβέρνηση να έρθει σε συνεννόηση με την εκλεγμένη κυβέρνηση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ) και στην ΕΕ να τερματίσει την οικονομική απομόνωση της ΤΔΒΚ και στην τουρκική κυβέρνηση να κάνει ανταποδοτικές χειρονομίες, συνεπείς προς τις δεσμεύσεις της προς την ΕΕ για ομαλοποίηση των σχέσεων με τη Λευκωσία” (οι υπογραμμίσεις δικές μας)
Ο σχολιασμός ιδίως της τρίτης από τις προτάσεις περιττεύει. Τριάντα πέντα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπάρχει πλέον από τη μια ΅ελληνοκυπριακή κυβέρνηση΅, επί της οποίας πρέπει να ασκηθούν πιέσεις, παρόλο που προχώρησε ήδη σε πολύ μεγάλες παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις και η ίδια η έκθεση αναγνωρίζει την προθυμία της για λύση και από την άλλη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, άνευ λοιπόν εισαγωγικών. Και προφανώς οι συντάκτες δεν θα χρησιμοποιούσαν αυτή τη γλώσσα σε ένα δημόσιο κείμενο, αν εκτιμούσαν ότι θα κινδύνευε να είναι «αντιπαραγωγική». Για κάποιο λόγο, υποθέτουν ότι θα είναι αποτελεσματικότερη η πίεση από τον κίνδυνο να προκαλέσουν αντίδραση.
Κυπριακό και ελληνοτουρκικά
Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης με ελάχιστα συγκαλυμμένη ικανοποίηση τις προόδους της «αποσύζευξης» (decoupling) Ελλάδας και Ελληνοκυπρίων και την σημασία της «ελληνοτουρκικής ύφεσης που μετασχημάτισε το στρατηγικό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο», με αποτέλεσμα να παύσει η Κύπρος να είναι «σημαντικό σημείο για τις διμερείς σχέσεις». Η έκθεση υπογραμμίζει την υποστήριξη της Αθήνας στην ενταξιακή πορεία της ‘Αγκυρας και την απογοήτευσή της από την απόρριψη του σχεδίου Ανάν και εκτιμά ότι το κυπριακό θα εξαρτηθεί κυρίως από τις εσωτερικές δυναμικές στο νησί και ότι «είτε μια κυβέρνηση ΝΔ, είτε μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ» θα αποδεχθούν οποιοδήποτε αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης.
Γιατί πρέπει να γίνουν αυτά όλα_ Γιατί, κατά τους συντάκτες τρης έκθεσης,μια αποτυχία να κρατηθούν ζωντανές οι διαπραγματεύσεις και να επιτευχθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση στην Κύπρο, θα είχε μείζονες συνέπειες για το μέλλον της Τουρκίας στην ΕΕ και, ως αποτέλεσμα, για την σχέση της Τουρκίας με τη Δύση ευρύτερα»
Προνομιακή Σχέση Τουρκίας
Παρά την εντονότατη υποστήριξή της προς την ενταξιακή προοπτική της ¨Αγκυρας, η έκθεση αναγνωρίζει τα τεράστια εμπόδια. Υποστηρίζει ότι η ιδέα μιας ΅ειδικής σχέσης΅ παραμένει ασαφής και μη αποδεκτή από την ¨Αγκυρα. Τονίζει τη μεγάλη σημασία να συνεχίσουν οι ΗΠΑ να βοηθούν, αν όχι να καθοδηγούν το όλο σχέδιο, με πολύ ΅ντελικάτες΅, διακριτικές μεθόδους. Αν παρόλα αυτά αποπτύχει, ελπίζουν ότι μια ενδεχόμενη μετεξέλιξη της ΕΕ σε ΅πολλών ταχυτήτων΅ θα επιτρέψει μια κάπως ομαλή προσγείωση.
Τουρκία’Ρωσία’ενέργεια
Η έκθεση σημειώνει, όχι χωρίς κάποια απόχρωση ανησυχίας, ως ιστορική εξέλιξη τη ρωσοτουρκική προσέγγιση του τελευταίου εξαμήνου (που συμπίπτει με την περίοδο σχετικού ΅παγώματος΅ της ελληνορωσικής προσέγγισης) και τους αυξανόμενους εμπορικούς, επενδυτικούς και ενεργειακούς δεσμούς, όπως και την προσωπική σχέση Ερντογάν-Πούτιν. Καταγράφουν τις τουρκικές διαβεβαιώσεις για πλήρη ένταξη στο δυτικό στρατόπεδο, δεν επαρκούν όμως αυτές για να εξαφανίσουν κάθε ανησυχία για το θέμα.
Οι συντάκτες δείχνουν κατανόηση στην τουρκική απροθυμία για περισσότερες δυνάμεις στο Αφγανιστάν, στηρίζουν τον ενεργό ρόλο της ¨Αγκυρας στον Καύκασο και τον ναυτικό ρόλο της, με Βουλγαρία, Ρουμανία και Ουκρανία στη Μαύρη Θάλασσα, ως αντιστάθμισμα της ρωσικής παρουσίας. Τονίζουν με μεγάλη έμφαση την ανάγκη να στηριχθεί περαιτέρω ο ρόλος της Τουρκίας και του νότιου διαδρόμου ως ενεργειακής γέφυρας, κι αυτό παρόλο που αναγνωρίζουν τις τεράστιες αντικειμενικές και πολιτικές δυσκολίες (ο νότιος διάδρομος είναι ευθέως ανταγωνιστικός προς τα ελληνορωσικά σχέδια). Στα πλαίσια αυτά υπογραμμίζεται η σημασία του αγωγού Τουρκίας’Ιταλίας Ελλάδας και εκφράζεται σκεπτικισμός για την πιθανότητα κατασκευής σύντομα του Μπουργκάς’Αλεξανδρούπολη.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνοτουρκικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνοτουρκικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
Κυριακή 1 Μαρτίου 2009
Προτάσεις για τα εθνικά θέματα.
Οι ακόλουθες προτάσεις για τα θέματα διεθνών σχέσεων και εξωτερικής πολιτικής αποτελούν περιληπτική διατύπωση ορισμένων κρίσιμων θεμάτων της εθνικής μας πολιτικής μέσα στο ευρύ πλέγμα των διεθνών σχέσεων. Τα σημεία στα οποία αναφερόμαστε απλώς αποτελούν την αιχμή του δόρατος στο πλαίσιο που αφορά την εξωτερική μας πολιτική στο γειτονικό μας περιβάλλον και σαφώς δεν εξαντλούν το σύνολο της εξωτερικής μας πολιτικής.
Ο δημόσιος διάλογος επικεντρώνεται μόνο στο εσωτερικό μέτωπο, παραβλέποντας επιδεικτικά ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει εθνικά προβλήματα σε πολλά μέτωπα, όπως στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, τη Μακεδονία κ.λπ.
Με αφορμή τα 15 σημεία – «άμεσοι στόχοι πάλης»- του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνονται από κοινού ορισμένες αρχές, παραδεκτές απ’ όλους.
Η υπεράσπιση της Ειρήνης και ο αγώνας ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, όπως εκφράζονται στους άμεσους στόχους, προϋποθέτουν, κατά γενική ομολογία και συμφωνία, τα ακόλουθα:
1. «Αναζωογόνηση του φιλειρηνικού κινήματος. Αντίσταση στη στρατιωτικοποίηση, τη Νέα Τάξη και τον μιλιταρισμό. Μέτωπο στον εθνικισμό».
2. «Προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στα Βαλκάνια και το Αιγαίο. Μια πολιτική φιλίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς της περιοχής, ανάπτυξη των διακρατικών σχέσεων, της καλής γειτονίας, της ισότιμης συνεργασίας και του σεβασμού του αμοιβαίου οφέλους και της εδαφικής ακεραιότητας όλων των χωρών. Μόνο σ’ αυτή τη βάση μπορούν να προωθηθούν δίκαιες λύσεις στα μεγάλα προβλήματα του Κυπριακού, των ελληνοτουρκικών σχέσεων, της FYROM, του Κοσόβου».
Η ειρήνη που είναι το ανώτατο αγαθό, πρέπει να εδράζεται στο δίκαιο και την ελευθερία των λαών. Δεν νοείται ειρήνη με εξάρτηση. Γι’ αυτό τα θέματα της εθνικής ανεξαρτησίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ειρήνη, την σταθερότητα κ.λπ. Στο θέμα αυτό έδωσε απάντηση ο Θουκυδίδης, διατυπώνοντας τη θέση: «Ο καλύτερος τρόπος να εξασφαλίσει κανείς μια σταθερή ειρήνη είναι βέβαια ν’ αποφύγει να μεταχειρίζεται τη δύναμη του για να αδικεί, αλλά και να δείχνει ότι είναι αποφασισμένος να μην ανεχθεί να τον αδικούν».[1]
Θέλουμε να λάβουμε και την πρόταση του Θουκυδίδη ως βασική αρχή του καθορισμού της πολιτικής μας στα εθνικά θέματα μαζί με τις άλλες αρχές. Για να εκπληρώσουμε λοιπόν τα ανωτέρω, πρέπει να είμαστε σε θέση να υπερασπιζόμαστε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να διασφαλίζουμε την εδαφική ακεραιότητα και εθνική ανεξαρτησία, γιατί δεν θέλουμε να αδικούμε, δεν πρέπει όμως και να ανεχόμαστε να μας αδικούν. Η προσκόλληση και ενασχόληση μόνο με τους κοινωνικούς αγώνες στο εσωτερικό, αγνοώντας ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει εθνικά προβλήματα σε πολλά μέτωπα, όπως στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, τη Μακεδονία κ.λπ., κάνει μια αυθαίρετη ιστορική αφαίρεση, ακυρώνοντας στην πράξη τα αντι-ιμπεριαλιστικά αιτήματα.
Αναγνωρίζουμε ότι οι κοινωνικοί αγώνες στο εσωτερικό βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση με τον αντιϊμπεριαλιστικό αγώνα, έτσι όπως μας τον κληροδότησε η πολιτική του ΕΑΜ και της ΕΔΑ; Συμφωνούμε στην εθνικοαπελευθερωτική εαμική παράδοση και δεν την θεωρούμε παρωχημένη, ώστε να την αναθεωρήσουμε; Η ελληνική Αριστερά, εάν θέλει να δημιουργήσει το πλειοψηφικό ρεύμα για μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας, πρέπει να είναι εαμογενής, δηλαδή πατριωτική (να έχει διάσταση εθνικοαπελευθερωτική και κοινωνική συγχρόνως). Η τυχόν αποσύνδεσή του εθνικού και του κοινωνικού αφήνει στο απυρόβλητο τον ιμπεριαλισμό. Αν οι ανωτέρω τρεις αρχές αποτελούν τους άξονες για τον καθορισμό της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ και τον προσδιορισμό της πολιτικής του στα εθνικά θέματα, τότε μπορούμε μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια να κάνουμε τις προτάσεις μας.
Προηγουμένως όμως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε σε τι συνίσταται η Νέα Τάξη και πως ερμηνεύεται ο εθνικισμός και δεύτερο, πως κατοχυρώνεται η ειρήνη γενικά.
Για το λόγο αυτό συμπληρωματικά και επεξηγηματικά θα πρέπει να συμφωνήσουμε στα εξής:
1. Η πολιτική της αλλαγής συνόρων που επιδιώκουν οι δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια, άμεσα στο Κόσοβο και στο Αιγαίο και ενδεχομένως στη Θράκη, στη Μακεδονία και στην ΄Ηπειρο αντίκειται ή δεν αντίκειται στις προαναφερόμενες αρχές;
Πρέπει να πάρουμε θέση. Η άποψή μας είναι ότι αντίκειται στις ανωτέρω αρχές. Σαφώς και δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι είμαστε υπέρ της αλλαγής συνόρων και το έχουμε δηλώσει όλοι μας κατηγορηματικά.
2. ΄Οταν μιλάμε για εθνικισμό εννοούμε μόνο τον εθνικισμό εντός των ελληνικών συνόρων ή περιλαμβάνουμε σ’ αυτόν και τον εθνικισμό των γειτόνων μας; Η επιθετική και σοβινιστική πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης και η αλυτρωτική και επεκτατική πολιτική των Σκοπίων, ως επίσημη κρατική πολιτική, αντίκειται επίσης στις ανωτέρω αρχές, γιατί από μια τέτοια επιθετική πολιτική των γειτόνων μας τίθενται υπό αμφισβήτηση τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, η εδαφική μας ακεραιότητα και εθνική ανεξαρτησία και δημιουργούνται κίνδυνοι για την ειρήνη και την ειρηνική συμβίωση στην περιοχή.
Είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε τη διευκρίνηση ότι ο πατριωτισμός δεν έχει καμία σχέση με τον εθνικισμό. Είναι για μας η προϋπόθεση του διεθνισμού. Ούτε η πατριδοκαπηλία έχει σχέση με τον πατριωτισμό. ΄Ο,τι διεκδικούμε για τους άλλους λαούς πρέπει να διεκδικούμε και για τον εαυτό μας.΄Αλλο λοιπόν η φιλοπατρία κι άλλο η πατριδοκαπηλία.[2] Κάνουμε αυστηρή διάκριση ανάμεσα στις δύο έννοιες. Ορισμένοι ανιστόρητοι κύκλοι θέλουν απλώς να ενοχοποιήσουν με τον τρόπο αυτό τον πατριωτισμό των Ελλήνων. Χωρίς πατριωτισμό δεν μπορεί να υπάρξει διεθνής αλληλεγγύη, παρά υποταγή στον διεθνή ιμπεριαλισμό και τις επιδιώξεις του. ΄Οσοι υποστηρίζουν, από ιδεολογική παραπλάνηση, ότι ο πατριωτισμός ταυτίζεται με τον εθνικισμό υπηρετούν αντικειμενικά την παγκοσμιοποίηση και τη Νέα Τάξη.
Ακόμη υπάρχει προς διευκρίνηση και τοποθέτηση το θέμα που αφορά το έθνος- κράτος. Πιστεύουν ορισμένοι ηγετικοί θεωρητικοί κύκλοι στα πλαίσια της Αριστεράς ότι το έθνος αποτελεί φαντασιακή κατασκευή του κράτους. Συνεπώς τα περί έθνους κατά την άποψή τους, είναι ανοησίες.[3] Το μόνο που υπάρχει αντικειμενικά και έχει υλική βάση είναι η ταξική πάλη. Εμείς θεωρούμε, σε αντίθεση μ’ αυτούς που θέλουν να ισοπεδώσουν και να μηδενίσουν την εθνική ιδιοπροσωπία μας, ότι η εθνική συνείδηση και ιστορική παράδοση του ελληνισμού και ό,τι αυτό σημαίνει, από την αρχαιότητα έως σήμερα, προηγείται του κράτους.
Ισχυριζόμαστε ότι η ιμπεριαλιστική πολιτική που εφαρμόζεται και μέσω της παγκοσμιοποίησης αποσκοπεί είτε στην δημιουργία κρατών -προτεκτοράτων, όπως αυτό του Κοσόβου και της FYROM, είτε στην κατάργηση και πολτοποίηση εθνών -κρατών, όπως η Ελλάδα, η οποία θέλει να διατηρήσει την ύπαρξή της, την εδαφική της ακεραιότητα, την εθνική της ανεξαρτησία και την προκοπή της. Δεν είναι τυχαία η ιμπεριαλιστική πολιτική που ασκείται σε βάρος μας από τις ΗΠΑ και τους «άσπονδους φίλους και συμμάχους» μας για την εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών τους συμφερόντων στην περιοχή και που εφαρμόζεται με ποικίλους τρόπους.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η επιθετική ιμπεριαλιστική πολιτική κατά της Ελλάδας, είναι σε πολλά επίπεδα. Είναι πολιτική, οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική:
α) Στην πολιτική: Οι ιμπεριαλιστικοί κύκλοι, με αιχμή του δόρατος τις ΗΠΑ, στηρίζουν με κάθε τρόπο και κάθε μέσο την ανθελληνική πολιτική της Τουρκίας, των Σκοπίων και της Αλβανίας στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη και τη Μακεδονία. Δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί ότι αποσκοπούν, όπως και ο Χίτλερ στον διαμελισμό ή ακρωτηριασμό της Ελλάδας[4]
β) Στην οικονομία. Υπονομεύουν την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας, προσπαθώντας να ακυρώσουν τις συμφωνίες για το πετρέλαιο και φυσικό αέριο και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας, ενισχύοντας και ενθαρρύνοντας την επεκτατική και σοβινιστική πολιτική της ΄Αγκυρας στο Αιγαίο με το casus belli, τις γκρίζες ζώνες και αποτρέποντας την Ελλάδα να εφαρμόσει τη Διεθνή Σύμβαση της Θάλασσας με τον καθορισμό της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης των διακοσίων μιλίων, την οποία η Τουρκία εφάρμοσε στον Εύξεινο Πόντο, την αρνείται όμως στην Ελλάδα και την Κύπρο, ωσάν να ήμαστε υποτελείς της.
γ) Στην παιδεία. Η παιδεία είναι κατά γενική ομολογία η μετάδοση του μέχρι σήμερα παραχθέντος πολιτισμού, που σημαίνει μετάδοση του ελληνικού πολιτισμού, που αποτελεί τη βάση της κοινωνικής συνοχής και που θέλουν να εξαλείψουν οι ιμπεριαλιστικοί κύκλοι, σύμφωνα και με τα αποδιδόμενα στον Κίσινγκερ. Εμείς δεν συμφωνούμε στην κατάλυση της πολιτιστικής μας παράδοσης, αλλά επιδιώκουμε αντιθέτως την ανανέωσή της και την κάθαρσή της από οποιαδήποτε εθνικιστικά χαρακτηριστικά, που επέβαλε η μετεμφυλιακή «εθνικοφροσύνη». ΄Οπως δεν συμφωνούμε να πετάξουμε τον σοσιαλισμό στον κάλαθο των αχρήστων, γιατί τον παραποίησε ο υπαρκτός σοσιαλισμός. ΄Οπως δεν απαξιώνουμε τη δημοκρατία, επειδή την αλλοίωσε η διαπλοκή, όπως δεν ακυρώνουμε την αξία της ελευθερίας, επειδή πολλοί την ταυτίζουν με την ασυδοσία, δηλαδή με τον νεοφιλελευθερισμό. Θέλουμε να διατηρήσουμε τα οράματα, τις αρχές και αξίες του ελληνικού πολιτισμού, που αποτελούν συγχρόνως πανανθρώπινα ιδανικά. Είμαστε για το λόγο αυτό κατά της εθνομηδενιστικής πολιτικής που επιδιώκουν να επιβάλουν οι ξένοι κύκλοι με τη συνεργασία ορισμένων θεσμικών και εξωθεσμικών κέντρων εντός και εκτός Ελλάδας,, για την διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας και του ελληνικού πολιτισμού, σύμφωνα με τα κελεύσματα της Νέας Τάξης.[5]
Δεν συγχέουμε τους λαούς των χωρών με τις ηγεσίες τους. Είμαστε υπέρ της ειρηνικής συμβίωσης και αλληλεγγύης με όλους τους λαούς. Φιλία όμως δεν σημαίνει υποταγή.
1. Θέτουμε λοιπόν το ακόλουθο απλό ερώτημα: Υπάρχει ή δεν υπάρχει ιμπεριαλιστική απειλή, που αφορά που αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, την εδαφική μας ακεραιότητα και εθνική ανεξαρτησία; Είναι αποκύημα φαντασίας μια τέτοια άποψη; Εμείς λέμε ότι υπάρχει και το αποδεικνύει καθημερινά η επεκτατική πολιτική των γειτόνων μας.
2. Εμείς είμαστε υπέρ του να ασκήσει η Ελλάδα τα κυριαρχικά της δικαιώματα, που είναι σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και τις διεθνείς συνθήκες, για να μας σέβονται και οι ξένοι και να μη μας θεωρούν δουλοπρεπείς και δουλόφρονες. Επειδή όμως η Ελλάδα είναι «κράτος περιορισμένης ευθύνης», δεν θέλουμε να παραιτηθούμε από τα δικαιώματα αυτά, από τα οποία παραιτείται η υποτελής άρχουσα τάξη της Ελλάδας, για να μη δυσαρεστήσει τις ΗΠΑ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς κύκλους και να αποκομίσει και τα δικά της οφέλη. Στον αγώνα αυτόν πρέπει να πρωτοστατήσει η πολιτική Αριστερά για να συνδεθεί με την κοινωνική Αριστερά, σύμφωνα και με τις καλλίτερες παραδόσεις της.
3. Σχετικά με την Κύπρο: Το πρόβλημα της Κύπρου είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, όπως αναφέρεται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και των ΗΕ και γι’ αυτό θεωρούμε ότι καμία λύση δεν είναι δυνατή, χωρίς την αποχώρηση του στρατού κατοχής.
α) Ο πρόεδρος της Κύπρου διακηρύττει θεωρητικά, ως βάση συνομιλιών με την τουρκοκυπριακή πλευρά: ΄Ενα κράτος, μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια.
Ο κ. Ταλάτ και ο κ. Ερντογάν απεναντίας μιλούν για κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δύο ισότιμα κράτη και συνεταιρισμό. Από τη θέση αυτή δεν μετακινούνται καθόλου. Προσπαθούν με την βοήθεια των Αγγλοαμερικάνων να περάσουν ένα τροποποιημένο σχέδιο Ανάν. Πρέπει να είμαστε σαφώς ενάντια στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και της μετατροπής της σε προτεκτοράτο ξένων δυνάμεων.
Υποστηρίζουμε ότι η λύση του Κυπριακού πρέπει να διασφαλίζει την ενότητα του χώρου, του κράτους, της οικονομίας, των θεσμών, τις βασικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος όλων των προσφύγων για επάνοδο στις πατρογονικές εστίες και περιουσίες τους. Λύση εναρμονισμένη με το διεθνές δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, χωρίς εξαιρέσεις.[6] Η Αριστερά στο σύνολό της πρωτοστατούσε πάντα στους αγώνες για την ανεξαρτησία της Κύπρου. Θεωρούμε σήμερα ότι αυτοί οι αγώνες δεν αποτελούν ένα ιστορικό λάθος που πρέπει να αναθεωρηθεί, αλλά αντιθέτως η Αριστερά πρέπει να πρωτοστατήσει στη συνέχισή τους.
4. Σχετικά με το Αιγαίο: α) Η Τουρκία ασκεί μια επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο (εναέριος χώρος, αποστρατικοποίηση ελληνικών νήσων, γκρίζες ζώνες, αμφισβήτηση FIR Αθηνών, περιοχή θαλάσσιας έρευνας και διάσωσης, λαθρομετανάστευση κ.λπ) Αναγνωρίζουμε ότι το μόνο πρόβλημα που έχει να επιλύσει η Ελλάδα με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), βάσει τους διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Το θέμα της υφαλοκριπίδας υπερκαλύπτεται από την εφαρμογή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης. Υποστηρίζουμε ότι η Ελλάδα, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες, πρέπει να εφαρμόσει τη Διεθνή Σύμβαση των Θαλασσών του 1982 για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη των
β) Δεν αναγνωρίζουμε συνεπώς ούτε συνοριακές διαφορές, ούτε ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, που αναγνώρισε η κυβέρνηση Σημίτη με Υπουργό Εξωτερικό τον Πάγκαλο και τον σημερινό αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτεύσης Γιώργο Παπανδρέου, κατόπιν απαιτήσεως των Αμερικανών.
γ) Απαιτούμε την κατάργηση του casus belli που επικύρωσε η Τουρκική Εθνοσυνέλευση, προκειμένου να διαπραγματευόμαστε με την Τουρκία. ΄Εχει η Τουρκία δικαίωμα, με βάση τους διεθνείς κανόνες και τις διεθνείς συνθήκες, να μας απειλεί και είναι αυτός τρόπος ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών; Φυσικά δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια τέτοια στάση της Τουρκίας, που ακυρώνει στο σύνολό τους τις αρχές που υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι η βία, ο πόλεμος και η απειλή βίας αποτελούν προϋποθέσεις της ειρήνης, της σχέσης καλής γειτονίας κ.λπ. Στην περίπτωση αυτή δεν μιλάμε για τη σχέση δύο λαών, αλλά για την επιβολή μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Τουρκίας.
δ) Η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι ασυμβίβαστη με την αίτηση ένταξής στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, γιατί δεν συμμορφώνεται με τους διεθνείς κανόνες και τις διεθνείς συνθήκες, τις οποίες καταπατεί ασύστολα. Η συνηγορία μας υπέρ της ένταξής της, την ενθαρρύνει να αδικοπραγεί με το αζημίωτο. Υπό τις συνθήκες αυτές, αλλά και γιατί πιστεύουμε ότι η είσοδος της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση σημαίνει διάλυσή της, ως δυνάμει ανεξάρτητης οντότητας και μετατροπή της σε ζώνη ελευθέρων συναλλαγών, μια νεοαποικία των Αμερικανών, είμαστε αντίθετοι στην ένταξή της στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.
ε) Είμαστε υπέρ της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα
5. Σχετικά με το Μακεδονικό: Με την βεβαιότητα ότι θα δημιουργηθεί μόνιμη εστία έντασης στην περιοχή, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ειρήνη, δεν δεχόμαστε η όποια ονομασία των Σκοπίων προκύψει από τις διαπραγματεύσεις να περιέχει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγό του. Αυτό δείχνει η ασυμβίβαστη στάση των Σκοπίων στο όνομα. Είμαστε συνεπώς, για τους ανωτέρω λόγους, ενάντια σε οποιανδήποτε σύνθετη ονομασία που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία. Ούτε ΄Ανω, ούτε Νέα, ούτε Βόρεια Μακεδονία εξασφαλίζει την εδαφική ακεραιότητα της ελληνικής Μακεδονίας. Ο λόγος είναι απλός: ΄Ετσι και αναγνωριστούν ως Μακεδόνες σαν κρατική οντότητα, τότε ούτε ο γεωγραφικός προσδιορισμός, ούτε η για όλες τις χρήσεις του, μας εξασφαλίζει από αλυτρωτισμούς και εδαφικές διεκδικήσεις, γιατί ένα κράτος που εμπεριέχει στην ονομασία του τον όρο Μακεδονία, έχει το δικαίωμα, σύμφωνα και με την θεωρία, ότι το κράτος δημιουργεί τα έθνη, να δημιουργήσει και μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα. Οι Σκοπιανοί θα ισχυρίζονται ότι υπάρχει η λυτρωμένη Μακεδονία (΄Ανω, Νέα, Βόρεια, δεν έχει σημασία και η αλύτρωτη Κάτω, Παλιά, Νότια). Πώς θα λέγονται οι Σκοπιανοί; ΄Ανω Μακεδόνες; Είναι γελοίο και προκαλεί την νοημοσύνη μας, γιατί θα λέγονται απλώς Μακεδόνες και όχι ΄Ανω ή Νέοι ή Βόρειοι Μακεδόνες. Θα επιδιώξουν συνεπώς αλλαγή των συνόρων. [7]
Αρνούμαστε σ’ αυτό το κράτος να φέρει για όλο τον γεωγραφικό χώρο τον όνομα «Μακεδονία ή παράγωγό του», παρά μόνο στην περιοχή που του ανήκει, ως επαρχία του.[8] Πιστεύουμε ότι θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και θα οδηγήσει σε πλήρη αποσταθεροποίηση και ανασφάλεια την περιοχή. Κινδυνεύει άμεσα η Ειρήνη από μια τέτοια υπερεθνικιστική, προκλητική και επιθετική πολιτική των Σκοπίων, που διαρκώς παίρνει πιο επικίνδυνες διαστάσεις. Μια τέτοια ενέργεια των Σκοπίων συνιστά δυναμίτη στα θεμέλια της ειρηνικής συνύπαρξης, της καλής γειτονίας κ.λπ., για τις οποίες αγωνιζόμαστε και γι’ αυτό και μόνο το λόγο δεν πρέπει να υποχωρήσουμε. [9]
Ορισμένοι κύκλοι στα πλαίσια της ανανεωτικής Αριστεράς διακήρυτταν ότι θα αναγνωρίσουν την «Δημοκρατία της Μακεδονίας»; Ποιους εξυπηρετούν αντικειμενικά (και όχι από πρόθεση, αλλά από λάθος εννοούμενο διεθνισμό) με την τοποθέτησή τους αυτή; Τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των Αμερικανών που χρησιμοποιούν την αμερικανοτραφή ηγεσία των Σκοπίων ως μαριονέτες για να επιβάλουν τα γεωστρατηγικά σχέδιά τους στην περιοχή; Γνωστά είναι ήδη τα σχέδια των Αμερικανών να ελέγξουν απόλυτα τη ροή πετρελαίου και φυσικού αερίου με το σχέδιο Ναμπούκο, μέσα από κράτη - προτεκτοράτα, όπως είναι η FYROM και το Κόσοβο, στα σύνορα των οποίων στήνεται η βάση Bondsteel, η μεγαλύτερη βάση των Αμερικανών στον κόσμο εκτός ΗΠΑ.
6. Σχετικά με την Θράκη. Εμείς είμαστε ενάντια στην αυτονομιστική προσπάθεια που καλλιεργεί η Τουρκία στους Μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης και στις απαιτήσεις σοβινιστικών κύκλων της Αλβανίας για την Τσαμουριά. Γνωστή είναι η δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Τσετίν, ότι δεν υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, αλλά τουρκική και ότι αυτή αποτελεί «αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους». Θα επιβραβεύσουμε μια τέτοια πολιτική;
Αντιθέτως θέτουμε θέματα κατοχύρωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων τόσο στη FYROM, όσο και στην Αλβανία, στην Τουρκία, αλλά και οπουδήποτε στον κόσμο.
7. Σχετικά με την ασφάλεια. Στηρίζουμε μια πολιτική ασφάλειας που θα κατοχυρώνει την εθνική ακεραιότητα και εθνική ανεξαρτησία, θα είναι σε θέση να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και ουδέν πέραν τούτου. Με την έννοια αυτή θα πρέπει να διατηρούμε έναν αξιόμαχο στρατό που θα προασπίζει για τον ελληνικό λαό αυτά τα αγαθά και θα αποτρέπει την επιθετική πολιτική των γειτόνων μας και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που τους στηρίζουν, σύμφωνα και με την αρχή που διακήρυξε ο Θουκυδίδης. Είμαστε ενάντια σε οποιανδήποτε επιθετική ενέργεια, απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχεται αυτή και από οπουδήποτε μπορεί να εκπορεύεται. Γι’ αυτό είμαστε υπέρ της κατάργησης των βάσεων της Σούδας κ.λπ., και της απαγόρευσης οποιασδήποτε στρατιωτικής αποστολής στο εξωτερικό.
Οι θέσεις που διακηρύττουμε είναι απόλυτα συμβατές με τις αρχές που αναγνωρίζει και προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, που κατοχυρώνουν γενικά την ειρήνη και την και ιμπεριαλιστικές πολιτικές της Νέας Τάξης.
8. Σχετικά με τη γενοκτονία των Ποντίων και του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Η Τουρκία θα πρέπει να αναγνωρίσει το έγκλημα των Νεοτούρκων και τον Κεμαλιστών κατά του ποντιακού Ελληνισμού και των Ελλήνων της Ιωνίας. Αυτό το αίτημα αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια και δικαιοσύνη και την φιλία ανάμεσα στους λαούς.
9. Σχετικά με τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Η Γερμανία θα πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ελλάδα για τα εγκλήματα που διέπραξαν τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής κατά της Ελλάδας, πληρώνοντας τις αποζημιώσεις, εξοφλώντας το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο και επιστρέφοντας τους αρχαιολογικούς θησαυρούς που έκλεψαν οι Ναζί. ΄Ετσι αποκαθίσταται και στο θέμα αυτό η δικαιοσύνη, που αποτελεί προϋπόθεση της συμφιλίωσης των δύο λαών.
10. Μεταναστευτικό ζήτημα. Εκτός από την κοινωνική και ανθρωπιστική πτυχή, στην οποία ορθά η Αριστερά επιδεικνύει την ευαισθησία της, το ζήτημα έχει βαρύνουσα οικονομική και πολιτική σημασία και επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί στα πλαίσια μιας συνολικής εθνικής στρατηγικής που εκτός από ζητήματα απασχόλησης, ασφάλισης, κοινωνικής και πολιτιστικής ενσωμάτωσης (όχι βέβαια αφομοίωσης!) πρέπει να εξετάσει και τις παραμέτρους εθνικής ασφαλείας. Επίσης, δεδομένης της γεωγραφίας της χώρας μας, που αποτελεί πύλη εισόδου για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, το μεταναστευτικό εκτός από εθνικό είναι και κοινοτικό και διεθνές θέμα και σαν τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Το πρόβλημα είναι τεράστιο και πρέπει να μελετηθεί σε βάθος για να προταθεί και η κατάλληλη πολιτική, που θα δώσει λύσεις με βάση τόσο τις ανάγκες ασφαλείας και τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας όσο και τις αρχές της αλληλεγγύης ανάμεσα στους ΄Ελληνες και αλλοδαπούς εργαζόμενους.
Θέλουμε να είμαστε στην πράξη συνεπείς με όσα διακηρύττουμε στη θεωρία. Μια εθνική στρατηγική που θα εδράζεται σ’ ένα πραγματικό αντιϊμπεριαλιστικό και αντιμονοπωλιακό μέτωπο αποτελεί την ασφαλή εγγύηση για την κοινωνική συνοχή στο εσωτερικό και την κατοχύρωση της ειρήνης, ως του μέγιστου αγαθού στις διακρατικές σχέσεις.
[2] Το «Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης», (Ομήρου Ιλ., Μ 243) δεν έχει σχέση με τον εθνικισμό.
[3] Βλ. άρθρο ορισμένων διανοουμένων της ανανεωτικής Αριστεράς στην εφημερίδα της ΑΚΟΑ «Εποχή», 24.12.2006, που ισχυρίζονται ότι το μόνο που υπάρχει και ισχύει στην κοινωνία είναι η ταξική πάλη και πέραν τούτου ουδέν και ότι τα περί έθνους είναι απλώς ανοησίες! Ειλικρινά πρέπει να αναρωτηθεί κανείς: Πως να πάει η Αριστερά με τέτοιες θέσεις μπροστά και να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα;
[4] Βλ. Μανώλης Γλέζος, Εθνική Αντίσταση 1940 -1941, Αθήνα 2006, σ.
[5] Στο θέμα αυτό σημαντική είναι η συνεισφορά του Λαοκράτη Βάσση, ο οποίος στο βιβλίο του: Αναζητήσεις Πολιτιστικής Πολιτικής, εκδ. «Ταξιδευτής», Αθήνα 2008, αναλύει με επιστημονικούς όρους το πρόβλημα του πολιτισμού, αναζητεί λύσεις και προβαίνει σε συγκεκριμένες προτάσεις.
[6] Βλ. και ανάλυση του Δαμιανού Βασιλειάδη: «Η ιδεολογική πλευρά του προβλήματος της Κύπρου, με βάση την πολιτική Χριστόφια και Αναστασιάδη» καθώς και την εξαίρετη ανάλυση του Λουκά Αξελού: «Πατριωτισμός, Διεθνισμός και Κυπριακό Ζήτημα», όπου μπαίνουν και θέματα ιδεολογικής ερμηνείας της ιστορίας.
[7] Βλ. Υπάρχουν σχετικές μελέτες στο διαδίκτυο, που αναλύουν τις υπερεθνικιστικές και άκρως επικίνδυνες για τη σταθερότητα στην περιοχή διεκδικήσεις των γειτόνων μας από Βορά, τους κινδύνους για την ειρήνη, λόγω της αλυτρωτικής τους πολιτικής και του σφετερισμού της ελληνικής ιστορίας και προσδιορίζουν επιπλέον το νόημα του αυτοπροσδιορισμού και της αυτοδιάθεσης.
[8] ΄Οταν λέμε ως επαρχία του εννοούμε ότι το κράτος αυτό μπορεί να ονομαστεί π.χ. «Δημοκρατία των Σκοπίων ή Βαρτάσκα ή όπως αλλιώς θέλει, και μπορεί το γεωγραφικό μέρος που της ανήκει (ένα 17% να το ονομάσει «Μακεδονία της Δημοκρατίας των Σκοπίων. Αυτή θα ήταν η σωστή λύση.
[9] Παραθέτουμε και τις πρόσφατες αποφάσεις ελληνοαμερικανικών οργανώσεων προς το σκοπό αυτό: ΗΠΑ: Ανακληση αναγνώρισης της ΠΓΔΜ με το όνομα Μακεδονία ζητεί η Παμμακεδονική
Posted: 25 Feb 2009 06:01 PM PST
Την ανάκληση της απόφασης που είχε λάβει η κυβέρνηση Μπους για την αναγνώριση της ΠΓΔΜ με τον όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ζητεί από τη νέα αμερικανική κυβέρνηση η Παμμακεδονική Ένωση Ηνωμένων Πολιτειών.
Με επιστολή της προς την υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, η οποία στάλθηκε πριν από τη σημερινή συνάντησή της με την υπουργό Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη, η Παμμακεδονική εκφράζει την «έντονη ανησυχία» της οργανωμένης ομογένειας των ΗΠΑ για τη «συνεχή και κλιμακούμενη αδιαλλαξία και επιθετικότητα» της ΠΓΔΜ, ζητώντας παράλληλα την...καταδίκη της «αλυτρωτικής συμπεριφοράς» της.
Την επιστολή προσυπογράφουν το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο, η Παγκόσμια Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ) και η Κυπριακή Ομοσπονδία Αμερικής.
«Η λανθασμένη απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης να αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, έγινε ο καταλύτης μιας ολοένα και πιο επιθετικής στάσης από την ΠΓΔΜ, που σήμερα μπορεί να θεωρηθεί ως εχθρική προς την Ελλάδα, η οποία είναι χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχος των ΗΠΑ εδώ και πολλά χρόνια», τονίζεται στην επιστολή.
«Πιστεύουμε ότι η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να ανακαλέσει την απόφαση για αναγνώριση της χώρας αυτής και πάλι ως ΠΓΔΜ και μάλιστα να εμποδίσει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ έως ότου βρεθεί ένα νέο όνομα για την ΠΓΔΜ. Επιπλέον, οι ΗΠΑ θα πρέπει να καταδικάσουν με τον πλέον έντονο τρόπο τον αλυτρωτισμό και την επιθετική συμπεριφορά του κρατιδίου αυτού. Είναι επιτακτική ανάγκη η αμοιβαία αποδεκτή λύση να συμπεριλαμβάνει την αλλαγή του συνταγματικού ονόματος της ΠΓΔΜ σε νέο όνομα που θα συμφωνηθεί, αλλά και η αλλαγή αυτή να εμπεριέχεται και στα διαβατήριά τους και το εν λόγω όνομα πρέπει να είναι για όλες τις χρήσεις. Επίσης, όλες οι χώρες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που ήδη έχουν αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, να υιοθετήσουν το νέο όνομα για όλες τις χρήσεις», προστίθεται στην επιστολή.
Τέλος, η Παμμακεδονική Ένωση και οι άλλες ομογενειακές οργανώσεις υπογραμμίζουν ότι «οι ανωτέρω θέσεις εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία της οργανωμένης ομογένειας των ΗΠΑ», σημειώνοντας ότι τόσο «η Περιφερειακή Συνέλευση του ΣΑΕ Περιφέρειας ΗΠΑ κατά την πρόσφατη σύγκλισή της, όσο και το Δίκτυο Νεολαίας της ομόφωνα υιοθέτησαν αυτές τις θέσεις».
Την επιστολή υπογράφουν εκ μέρους της Παμμακεδονικής Ένωσης η ύπατη πρόεδρος Νίνα Γκατζούλη, εκ μέρους του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου ο Μανώλης Βεληβασάκης, εκ μέρους της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ) ο Φίλιπ Κρίστοφερ και της Κυπριακής Ομοσπονδίας ο Πίτερ Παπανικολάου.
Δαμιανός Βασιλειάδης
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2008
Νέο δημοψήφισμα στην Κύπρο το Σεπτέμβριο του 2009
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
To Σεπτέμβριο του 2009 προγραμματίζουν, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, να επαναφέρουν σε δημοψήφισμα στην Κύπρο μια μορφή του σχεδίου Ανάν το Λονδίνο, η Ουάσιγκτον και οι πάμπολλοι φίλοι τους στους ιθύνοντες κύκλους Αθηνών και Λευκωσίας. Η επιδίωξη είναι να ανοίξει πανηγυρικά ο δρόμος της Τουρκίας προς την ΕΕ στη συνάντηση κορυφής της 'Ενωσης, το Δεκέμβριο 2009. Αν άλλωστε υπερψηφισθεί ένα νέο σχέδιο Ανάν ή Μπανάν, που θα παρουσιασθεί δήθεν ως σχέδιο Χριστόφια-Ταλάτ, η Τουρκία θα αποκτήσει «από το παράθυρο», μέσω δηλαδή της θεσμικής επιρροής που θα έχει στο «κυπριακό» μόρφωμα που θα προκύψει, πολλά από τα δικαιώματα του πλήρους μέλους της ΕΕ και καμιά από τις υποχρεώσεις του. 'Οπως επίσης και σημαντικούς μοχλούς πίεσης επί των Βρυξελλών. Αν επιβληθεί μια τέτοια ρύθμιση στην Κύπρο, όχι μόνο οι Ελληνοκύπριοι αλλά και η ίδια η Ελλάδα θα καταστούν εσαεί όμηροι της «καλής θέλησης» Ουάσιγκτον, 'Αγκυρας και Λονδίνου (αλλά και της ανύπαρκτης σταθερότητας του βαθιά κλυδωνιζόμενου μεταψυχροπολεμικού διεθνούς «συστήματος»), προκειμένου να μην «ανατιναχθεί» μέσα στο αίμα η επιχειρούμενη ρύθμιση. Γιατί η ουσία της ρύθμισης Ανάν και των παραπλήσιων, των μόνων δηλαδή που βρίσκονται πραγματικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της Λευκωσίας, είναι η κατάργηση του υφισταμένου σήμερα (παρά τις υποθήκες, τον εδαφικό ακρωτηριασμό και τις απειλές) αναγνωρισμένου, ανεξάρτητου, κυρίαρχου και δημοκρατικού κυπριακού κράτους. Κανένα κράτος δεν συνιστά «απόλυτη» εγγύηση ασφάλειας ή ευημερίας για τους πολίτες του -στις σημερινές όμως (και ήδη ταχέως επιδεινούμενες) διεθνείς συνθήκες και σε αυτή την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, η κατάργηση της κρατικής προστασίας μιας εθνικής ομάδας είναι συνταγή για καταστροφή και ανοιχτή πρόσκληση για κάθε επιβουλευόμενο- και δόξα τω Θεώ, η κολοσσιαία γεωπολιτική (αν όχι και γεωοικονομική) σημασία του «οικοπέδου» Κύπρος, του εξασφάλισε άπειρους επιβουλευομένους στο διάβα της Ιστορίας του. Μια ρύθμιση που καταλύει την κυριαρχία των Ελληνοκυπρίων ακόμη και στις ελεύθερες σήμερα περιοχές, αυτό ακριβώς που προβλέπουν τα συζητούμενα σχέδια, είναι συνταγή για τη μακροχρόνια τουρκοποίηση της Κύπρου, όπως συνέβη με τους 'Ελληνες της Ίμβρου και της Τενέδου, παρά την προστασία που υποτίθεται ότι τους προσέφερε η συνθήκη της Λωζάνης. Μια τέτοια «τουρκοποίηση» δεν θα επιχειρηθεί επειδή οι Τούρκοι είναι «βάρβαροι», αλλά γιατί θα την επιβάλλει αφεύκτως στην Τουρκία η ίδια η επιδίωξη ελέγχου του νησιού και θα την επιτρέψει ένα σχέδιο τύπου Ανάν. Δεν ζούμε στην περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν ο σουλτάνος μπορούσε να σεβασθεί ορισμένα δικαιώματα εθνικών ή θρησκευτικών ομάδων, που ούτε αυτός, ούτε οι ίδιες, σκεπτόντουσαν ποτέ ότι θα μπορούσαν να ξεσηκωθούν ζητώντας δικό τους κράτος. Τότε, η μη διεκδίκηση της ελευθερίας ήταν όντως τρόπος επιβίωσης για τους ραγιάδες, σήμερα όμως είναι τρόπος καταστροφής (και αυτός είναι ένας παράγοντας που μπορεί να καταστρέψει μια εθνική ομάδα, στο συλλογικό υποσυνείδητο της οποίας κυριαρχεί πολύ περισσότερο η μακραίωνη περίοδος της αναγκαστικής δουλείας και την οποία έχουν προσπαθήσει συστηματικά να ενοχοποιήσουν γιατί «σήκωσε κεφάλι», γιατί διεκδίκησε την ελευθερία της). Ο μόνος, μακροχρόνια ασφαλής τρόπος ελέγχου της Κύπρου από την Τουρκία, στις σημερινές επαναλαμβάνουμε και όχι τις προ 300 ετών συνθήκες, είναι η δραστική μεταβολή της δημογραφίας της, γιατί όσο η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της είναι 'Ελληνες, πάντα θα μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Και επειδή η Κύπρος δεν είναι Ίμβρος ή Τένεδος, η προσπάθεια αλλαγής της δημογραφίας και η προσπάθεια να εκμεταλλευθούν οι δύο πλευρές τις όποιες ασάφειες της ρύθμισης, θα οδηγήσει πιθανότατα από μείζονες εθνοτικές συρράξεις και θα απειλήσει σοβαρά την ειρήνη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (όλοι οι πόλεμοι στην Ευρώπη, μετά το 1945, προέκυψαν σε ζώνες «θολής», «αμφισβητούμενης» κυριαρχίας). Αυτό συνέβη άλλωστε στο παρελθόν, στην ίδια την Κύπρο, ως αποτέλεσμα των κακών συνθηκών του 1960, αλλά επίσης και σε όλη τη Μέση Ανατολή ή στην Ινδία, όπου δηλαδή οι Βρετανοί ανακατεύτηκαν σε θέματα κρατών και συνόρων (όπως συνέβη και με τη Γιουγκοσλαβία, όπου δεν προκάλεσαν τους πολέμους οι «τρελλοί», «εγκληματίες» εθνικιστές, αλλά ήταν η εξωτερική επέμβαση, με την αναγνώριση των δημοκρατιών, τη διάλυση του κράτους και την επαναχάραξη των συνόρων, που έκανε αναγκαίους και επίκαιρους τους «τρελούς» και τους «εγκληματίες»). Δεν πρέπει εξάλλου να ξεχνάμε ότι η ελληνική και ακόμα περισσότερο η κυπριακή κοινωνία, εύκολα στην Ιστορία τους μετασχηματίζουν τις εξωτερικές πιέσεις σε εσωτερικές και συχνά βίαιες και αιματηρές συγκρούσεις. Στην Κύπρο, μόνο η τραγωδία του 1974, αλλά και η ύπαρξη συγκεκριμένου και καθορισμένου κρατικού πλαισίου τα τελευταία 35 χρόνια, επέτρεψε μια ειρηνική πολιτική ζωή. Αν το πλαίσιο αυτό απειληθεί με οποιονδήποτε τρόπο, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν δεν θα γυρίσουμε και στις τόσο συνήθεις στην ιστορία μας, αδελφοκτόνες συγκρούσεις. Γενικότερα μιλώντας, η εκρηκτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ο κλονισμός του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, οι αμφιβολίες για το μέλλον της ΕΕ, καθιστούν σε αυτή την περίοδο ακραίο τυχοδιωκτισμό, την εγκατάλειψη των στέρεων, διεθνώς και ιστορικά δοκιμασμένων αρχών κρατικής κυριαρχίας, προς όφελος παράξενων, «ανατολίτικων» και μετα-αποικιακών ρυθμίσεων που δεν εφαρμόζονται πουθενά στον κόσμο, πλην ίσως της Βοσνίας και του Κοσόβου. Αλλά σε αυτό το δρόμο μοιάζει να μπαίνει ευθύς εξαρχής ο Δημήτρης Χριστόφιας, όταν δέχεται π.χ. εκ περιτροπής προεδρία ή η πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων της Κύπρου όταν δέχονται την εξωφρενική και μοναδική παγκοσμίως θέση κράτους χωρίς στρατό, χωρίς μέσο για την άσκηση του δικαιώματος της αυτοάμυνας και της ίδιας της κυριαρχίας. Η ίδια η ζωή οδηγεί τον Δημήτρη Χριστόφια μπροστά στο εξής δίλημμα: Να υπερβεί τις αδυναμίες που οδήγησαν την ηγεσία του ΑΚΕΛ να συγκρουσθεί με το λαϊκό ένστικτο το 1931, το 1955, το 2004, έστω κι εάν διόρθωσε εκ των υστέρων τα λάθη της, καθιστώντας το κόμμα του ηγεμονική εθνική και κοινοτική δύναμη (αλλά πρέπει εγκαίρως να ετοιμάσει το σχέδιο Β), ή να ακολουθήσει το δρόμο τόσων και τόσων συντρόφων του της ανατολικής Ευρώπης και όχι μόνο, συμβιβαζόμενος με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και οδηγώντας το κόμμα του στην καταστροφή, υπό τον παραπλανητικό τίτλο «λύση του Κυπριακού για να αποφύγουμε τη διχοτόμηση» και τελικό αποτέλεσμα και κατάλυση του κράτους και διχοτόμηση.
Φιλελεύθερος, 21/12/2008
To Σεπτέμβριο του 2009 προγραμματίζουν, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, να επαναφέρουν σε δημοψήφισμα στην Κύπρο μια μορφή του σχεδίου Ανάν το Λονδίνο, η Ουάσιγκτον και οι πάμπολλοι φίλοι τους στους ιθύνοντες κύκλους Αθηνών και Λευκωσίας. Η επιδίωξη είναι να ανοίξει πανηγυρικά ο δρόμος της Τουρκίας προς την ΕΕ στη συνάντηση κορυφής της 'Ενωσης, το Δεκέμβριο 2009. Αν άλλωστε υπερψηφισθεί ένα νέο σχέδιο Ανάν ή Μπανάν, που θα παρουσιασθεί δήθεν ως σχέδιο Χριστόφια-Ταλάτ, η Τουρκία θα αποκτήσει «από το παράθυρο», μέσω δηλαδή της θεσμικής επιρροής που θα έχει στο «κυπριακό» μόρφωμα που θα προκύψει, πολλά από τα δικαιώματα του πλήρους μέλους της ΕΕ και καμιά από τις υποχρεώσεις του. 'Οπως επίσης και σημαντικούς μοχλούς πίεσης επί των Βρυξελλών. Αν επιβληθεί μια τέτοια ρύθμιση στην Κύπρο, όχι μόνο οι Ελληνοκύπριοι αλλά και η ίδια η Ελλάδα θα καταστούν εσαεί όμηροι της «καλής θέλησης» Ουάσιγκτον, 'Αγκυρας και Λονδίνου (αλλά και της ανύπαρκτης σταθερότητας του βαθιά κλυδωνιζόμενου μεταψυχροπολεμικού διεθνούς «συστήματος»), προκειμένου να μην «ανατιναχθεί» μέσα στο αίμα η επιχειρούμενη ρύθμιση. Γιατί η ουσία της ρύθμισης Ανάν και των παραπλήσιων, των μόνων δηλαδή που βρίσκονται πραγματικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της Λευκωσίας, είναι η κατάργηση του υφισταμένου σήμερα (παρά τις υποθήκες, τον εδαφικό ακρωτηριασμό και τις απειλές) αναγνωρισμένου, ανεξάρτητου, κυρίαρχου και δημοκρατικού κυπριακού κράτους. Κανένα κράτος δεν συνιστά «απόλυτη» εγγύηση ασφάλειας ή ευημερίας για τους πολίτες του -στις σημερινές όμως (και ήδη ταχέως επιδεινούμενες) διεθνείς συνθήκες και σε αυτή την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, η κατάργηση της κρατικής προστασίας μιας εθνικής ομάδας είναι συνταγή για καταστροφή και ανοιχτή πρόσκληση για κάθε επιβουλευόμενο- και δόξα τω Θεώ, η κολοσσιαία γεωπολιτική (αν όχι και γεωοικονομική) σημασία του «οικοπέδου» Κύπρος, του εξασφάλισε άπειρους επιβουλευομένους στο διάβα της Ιστορίας του. Μια ρύθμιση που καταλύει την κυριαρχία των Ελληνοκυπρίων ακόμη και στις ελεύθερες σήμερα περιοχές, αυτό ακριβώς που προβλέπουν τα συζητούμενα σχέδια, είναι συνταγή για τη μακροχρόνια τουρκοποίηση της Κύπρου, όπως συνέβη με τους 'Ελληνες της Ίμβρου και της Τενέδου, παρά την προστασία που υποτίθεται ότι τους προσέφερε η συνθήκη της Λωζάνης. Μια τέτοια «τουρκοποίηση» δεν θα επιχειρηθεί επειδή οι Τούρκοι είναι «βάρβαροι», αλλά γιατί θα την επιβάλλει αφεύκτως στην Τουρκία η ίδια η επιδίωξη ελέγχου του νησιού και θα την επιτρέψει ένα σχέδιο τύπου Ανάν. Δεν ζούμε στην περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν ο σουλτάνος μπορούσε να σεβασθεί ορισμένα δικαιώματα εθνικών ή θρησκευτικών ομάδων, που ούτε αυτός, ούτε οι ίδιες, σκεπτόντουσαν ποτέ ότι θα μπορούσαν να ξεσηκωθούν ζητώντας δικό τους κράτος. Τότε, η μη διεκδίκηση της ελευθερίας ήταν όντως τρόπος επιβίωσης για τους ραγιάδες, σήμερα όμως είναι τρόπος καταστροφής (και αυτός είναι ένας παράγοντας που μπορεί να καταστρέψει μια εθνική ομάδα, στο συλλογικό υποσυνείδητο της οποίας κυριαρχεί πολύ περισσότερο η μακραίωνη περίοδος της αναγκαστικής δουλείας και την οποία έχουν προσπαθήσει συστηματικά να ενοχοποιήσουν γιατί «σήκωσε κεφάλι», γιατί διεκδίκησε την ελευθερία της). Ο μόνος, μακροχρόνια ασφαλής τρόπος ελέγχου της Κύπρου από την Τουρκία, στις σημερινές επαναλαμβάνουμε και όχι τις προ 300 ετών συνθήκες, είναι η δραστική μεταβολή της δημογραφίας της, γιατί όσο η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της είναι 'Ελληνες, πάντα θα μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Και επειδή η Κύπρος δεν είναι Ίμβρος ή Τένεδος, η προσπάθεια αλλαγής της δημογραφίας και η προσπάθεια να εκμεταλλευθούν οι δύο πλευρές τις όποιες ασάφειες της ρύθμισης, θα οδηγήσει πιθανότατα από μείζονες εθνοτικές συρράξεις και θα απειλήσει σοβαρά την ειρήνη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (όλοι οι πόλεμοι στην Ευρώπη, μετά το 1945, προέκυψαν σε ζώνες «θολής», «αμφισβητούμενης» κυριαρχίας). Αυτό συνέβη άλλωστε στο παρελθόν, στην ίδια την Κύπρο, ως αποτέλεσμα των κακών συνθηκών του 1960, αλλά επίσης και σε όλη τη Μέση Ανατολή ή στην Ινδία, όπου δηλαδή οι Βρετανοί ανακατεύτηκαν σε θέματα κρατών και συνόρων (όπως συνέβη και με τη Γιουγκοσλαβία, όπου δεν προκάλεσαν τους πολέμους οι «τρελλοί», «εγκληματίες» εθνικιστές, αλλά ήταν η εξωτερική επέμβαση, με την αναγνώριση των δημοκρατιών, τη διάλυση του κράτους και την επαναχάραξη των συνόρων, που έκανε αναγκαίους και επίκαιρους τους «τρελούς» και τους «εγκληματίες»). Δεν πρέπει εξάλλου να ξεχνάμε ότι η ελληνική και ακόμα περισσότερο η κυπριακή κοινωνία, εύκολα στην Ιστορία τους μετασχηματίζουν τις εξωτερικές πιέσεις σε εσωτερικές και συχνά βίαιες και αιματηρές συγκρούσεις. Στην Κύπρο, μόνο η τραγωδία του 1974, αλλά και η ύπαρξη συγκεκριμένου και καθορισμένου κρατικού πλαισίου τα τελευταία 35 χρόνια, επέτρεψε μια ειρηνική πολιτική ζωή. Αν το πλαίσιο αυτό απειληθεί με οποιονδήποτε τρόπο, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν δεν θα γυρίσουμε και στις τόσο συνήθεις στην ιστορία μας, αδελφοκτόνες συγκρούσεις. Γενικότερα μιλώντας, η εκρηκτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ο κλονισμός του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, οι αμφιβολίες για το μέλλον της ΕΕ, καθιστούν σε αυτή την περίοδο ακραίο τυχοδιωκτισμό, την εγκατάλειψη των στέρεων, διεθνώς και ιστορικά δοκιμασμένων αρχών κρατικής κυριαρχίας, προς όφελος παράξενων, «ανατολίτικων» και μετα-αποικιακών ρυθμίσεων που δεν εφαρμόζονται πουθενά στον κόσμο, πλην ίσως της Βοσνίας και του Κοσόβου. Αλλά σε αυτό το δρόμο μοιάζει να μπαίνει ευθύς εξαρχής ο Δημήτρης Χριστόφιας, όταν δέχεται π.χ. εκ περιτροπής προεδρία ή η πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων της Κύπρου όταν δέχονται την εξωφρενική και μοναδική παγκοσμίως θέση κράτους χωρίς στρατό, χωρίς μέσο για την άσκηση του δικαιώματος της αυτοάμυνας και της ίδιας της κυριαρχίας. Η ίδια η ζωή οδηγεί τον Δημήτρη Χριστόφια μπροστά στο εξής δίλημμα: Να υπερβεί τις αδυναμίες που οδήγησαν την ηγεσία του ΑΚΕΛ να συγκρουσθεί με το λαϊκό ένστικτο το 1931, το 1955, το 2004, έστω κι εάν διόρθωσε εκ των υστέρων τα λάθη της, καθιστώντας το κόμμα του ηγεμονική εθνική και κοινοτική δύναμη (αλλά πρέπει εγκαίρως να ετοιμάσει το σχέδιο Β), ή να ακολουθήσει το δρόμο τόσων και τόσων συντρόφων του της ανατολικής Ευρώπης και όχι μόνο, συμβιβαζόμενος με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και οδηγώντας το κόμμα του στην καταστροφή, υπό τον παραπλανητικό τίτλο «λύση του Κυπριακού για να αποφύγουμε τη διχοτόμηση» και τελικό αποτέλεσμα και κατάλυση του κράτους και διχοτόμηση.
Φιλελεύθερος, 21/12/2008
Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008
Τί σχεδιάζουν για Κύπρο-Ελλάδα,Ουάσιγκτον-Λονδίνο-Άγκυρα
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Σοβαρότατους κινδύνους για την Κύπρο καιτην Ελλάδα εγκυμονεί η εξελισσόμενη διαπραγμάτευση για το κυπριακό, σεσυνδυασμό με την πολιτική συγκυρία στηνΕλλάδα. Ο κ. Ερντογάν έχει καταφέρει, στην πραγματικότητα δηλαδή η δική μας πολιτική έχει καταφέρει, να φέρει την 'Αγκυρα σε μια κατάσταση win-win, όπου δηλαδή ό,τι και να κάνει θα...κερδίσει: -είτε να συνεχίσει τη σκληρή στάση, κρατώντας μια λύση του κυπριακού όμηρο της ευρωπαϊκής προοπτικής της και αφήνοντας τον χρόνο να δουλεύει υπέρ της παγίωσης των τετελεσμένων, καταγράφοντας τις άνευ ανταλλάγματος υποχωρήσεις Χριστόφια και μην καταβάλλοντας διεθνές πολιτικό και διπλωματικό κόστος για τη στάση της -είτε να αποδεχθεί μια παραλλαγμένη μορφή του σχεδίου Ανάν, ουσιαστικής διάλυσης δηλαδή του κυπριακού κράτους, που θα εμφανίσει μάλιστα διεθνώς ως δική της παραχώρηση. Με μια τέτοια ρύθμιση όχι μόνο θα ανοίξει πανηγυρικά τον δρόμο για πλήρη ένταξή της στην ΕΕ, αλλά και θα αποκτήσει, ήδη από τώρα, πολλά δικαιώματα επιρροής εντός της 'Ενωσης δια της «τεθλασμένης» (της θεσμοποιημένης επιρροής της δηλαδή στην ψήφο της νέας Κύπρου μέσα στην ΕΕ, αλλάκαι της ανάγκης Αθήνας και Βρυξελλών να παρακαλάνε συνέχεια την 'Αγκυρα να είναι«καλή», μην τους προκύψει ξαφνικά καμμιά Βοσνία εντός ΕΕ). Αν η 'Αγκυρα αποφασίσει το πρώτο σενάριο τότε θα συνεχίσει τη σκληρή στάση, πόσο μάλλον που η στάση του Δημήτρη Χριστόφια, να κάνει μείζονες παραχωρήσεις χωρίς ανταλλάγματα (π.χ. εκ περιτροπής προεδρία, διατήρηση βρετανικών βάσεων, παραμονή 50.000 εποίκων και Κύριος Οίδε τι άλλο στην τράπεζα διαπραγματεύσεων που γίνονται εν αγνοία του κυπριακού πληθυσμού, των πολιτών δηλαδή που θα ζήσουν στο μελλοντικό κράτος!) στην πραγματικότητα δημιουργεί κίνητρο σε Τουρκοκύπριους και Τουρκία να σκληραίνουν τη στάση τους, όπως ήδη έπραξαν μετά την εκλογή του Κυπρίου Προέδρου! Αυτό θα έκανε άλλωστε και κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του. Αν τελικά ο Ερντογάν αποφασίσει το δεύτερο, όπως είναι αρκετά πιθανό, τότε θα κάνει μια-δύο χειρονομίες συμβολικού κυρίως χαρακτήρα, αποσύροντας π.χ. πέντε χιλιάδες στρατιώτες ή επιστρέφοντας τη μισή Αμμόχωστο, και θα πάρει ό,τι άλλο θέλει από τους Ελληνοκυπρίους. Πόσο μάλλον που η συντριπτική πλειοψηφία του ελλαδικού και κυπριακού πολιτικού, εκδοτικού και οικονομικού κατεστημένου επιθυμεί διακαώς μια λύση τύπου Ανάν, όπως το απέδειξε πέραν αμφιβολίας το 2004. Εξάλλου,το σχέδιο Ανάν δεν είναι προϊόν του ΟΗΕ, προϊόν διαπαραγμάτευσης Παπανδρέου-Τζεμ, υπό την επίβλεψη Σημίτη και Κληρίδη-Ντενκτάς υπήρξε! Μια ενδεχόμενη κυβερνητική αλλαγή στην Ελλάδα θα απομακρύνει από την εξουσία τον σημερινό Πρωθυπουργό, έναν πολιτικό που ήταν ο πιο επιφυλακτικός για το σχέδιο Ανάν το 2004, οδηγώντας πιθανώς σε πρωταγωνιστικούς ρόλους τον Γιώργο Παπανδρέου και την Ντόρα Μπακογιάννη, αρχιτέκτονα και φανατική θιασώτη αντίστοιχα του περιβόητου σχεδίου. Οι οποίοι ουδέποτε απεκήρυξαν, ειρήσθω, τις ιδέες που είχαν τότε. Δεν σημαίνει ότι το παρελθόν είναι αναγκαστικός οδηγός για το μέλλον και ίσως οι δύο αυτοί πολιτικοί έχουν βγάλει κάποιο συμπέρασμα από το δημοψήφισμα του 2004. Ελπίζουμε ότι είναι έτσι, αλλά αν έχουν βγάλει κάποιο συμπέρασμα δεν το είπαν σε κανέναν. Αν αυτές είναι οι πολιτικές συνθήκες στην«κορυφή», αντίστοιχες είναι και στη «βάση». Κύπριοι και Ελλαδίτες 'Ελληνες δεν καταλαβαίνουν καν τι συζητιέται, σε κατάσταση πλήρους σύγχυσης ευρισκόμενοι με τις διάφορες γελοίες αγγλικές εφευρέσεις-παγίδες τύπου «πολιτικήςισότητας», «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας», «αποστρατιωτικοποιημένηςΚύπρου» και δεν συμμαζεύεται. Η συζήτηση για το κυπριακό έχει εμπλακεί σε έναν απέραντο βυζαντινισμό και νομικισμό χωρίς περιεχόμενο, που έχει κάνει τους φυσιολογικούς ανθρώπους να τη σιχαθούν.Είναι χαρακτηριστικό ότι το 80% τωνΕλληνοκυπρίων δηλώνει στις δημοσκοπήσεις ότι δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει ο όρος «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», δεν καταλαβαίνει δηλαδή τι σημαίνει η επίσημη, εθνική επιδίωξη τριών δεκαετιών Κύπρου και Ελλάδας. Στις συνθήκες που δημιουργήθηκαν οι μισοί Κύπριοι δεν δίνουν σημασία στις διαπραγματεύσεις γιατί δεν πιστεύουν ότι θα λυθεί το κυπριακό και οι υπόλοιποι γιατί δεν καταλαβαίνουν το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης, κατάσταση που επίσης ενισχύει την τάση επαναφοράς του σχεδίου Ανάν.Το ΑΚΕΛ είχε εξαγγείλλει καμπάνια για να εξηγήσει στον πληθυσμό τι είναι αυτή η ομοσπονδία, την οποία ποτέ δεν πραγματοποίησε, προφανώς γιατί θα κινδύνευαν να τους πάρουν με τις πέτρες καιτα ίδια τα μέλη του αν όντως τους εξηγούσαν τι εννοούν. Το βασικό, πρωταρχικό ερώτημα κάθε κράτους και κάθε συντάγματος είναι ποιός ασκεί νόμιμη εξουσία, ποιός κάνει κουμάντο. Σε αυτό προσπαθούν να αποφύγουν,όπως ο διάβολος το λιβάνι, την απάντηση Κύπριοι και Ελλαδίτες πολιτικοί, γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα είναι η πλειοψηφία του πληθυσμού (φυσικά οι μειονότητες έχουν δικαιώματα, αλλά δεν είναι δυνατό το δικαίωμα της μειονότητας να καταργεί το δικαίωμα της πλειονότητας, όπως συνέβαινε στο σχέδιο Ανάν, που εξίσωνε το 20% με το 80%του πληθυσμού και εν συνεχεία ανέθετε σε ξένους αξιωματούχους τη διοίκηση του νησιού!). Η άποψη επίσης ότι η Κύπρος πρέπει να είναι το μόνο κράτος στον κόσμο χωρίς στρατό, χωρίς δικαίωμα αυτοάμυνας και χωρίς όπλα, που είναι επίσης η επίσημη θέση όλης σχεδόν της κυπριακής και ελλαδικής πολιτικής εξουσίας είναι ομοίως αστεία, προερχόμενη μάλιστα από ένα κράτος που βρίσκεται στην Αν. Μεσόγειο, έχει υποστεί εισβολή και τελεί υπό μερική στρατιωτική κατοχή. Πολύ περισσότερο προερχόμενη από ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι έφτασε η ώρα της συμφιλίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Αν θέλουν όντως αυτές οι δύο κοινότητες να ζήσουν μαζί, να συναποτελέσουν ένα κράτος, γιατί δεν θέλουνκαι κοινό στρατό, που είναι και ένα μεγάλο«σχολείο» συμβίωσης; Τι σημαίνει η «μία κυριαρχία», διαπραγματευτικό λάβαρο του κ.Χριστόφια, όταν θα απαγορευθεί η ύπαρξη του κύριου μέσου αυτής της κυριαρχίας, του στρατού; Οι Αγγλοαμερικανοί έχουν αναγορεύσει, για διάφορους λόγους, την τουρκική ένταξη στηνΕΕ κεντρική τους επιδίωξη. Πρέπει να βγάλουν το κυπριακό από τη «μέση». Θα επιχειρήσουν να στριμώξουν τον Δημήτρη Χριστόφια, κάνοντάς του και μερικές παραχωρήσεις για το θεαθήναι ώστε να υπογράψει ένα σχέδιο παραπλήσιο του Ανάν.Οι Ελληνοκύπριοι θα βρεθούν μετά στο τραγικό δίλημμα να αποδεχθούν μια λύση πουδεν θέλουν ή να τα ξαναβάλουν με τα δύο μεγαλύτερα κόμματά τους, την Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική. Λονδίνο, Ουάσιγκτον και οι φίλοι τους στην Αθήνα και τη Λευκωσία υπολογίζουν ότι δεν θα έχουν τα κότσια να το κάνουν. Ο γράφων δεν είναι αντίθετος με τις υποχωρήσεις και τους συμβιβασμούς. Πιστεύει όμως ακράδαντα ότι αν, στο τέλος της διαπραγμάτευσης, δεν μείνει κράτος στους 'Ελληνες της Κύπρου, όπως παρολίγον να συμβεί το 2004 με το σχέδιο Ανάν, το νησί θαμπει αναπόφευκτα στον δρόμο της «Ιμβροποίησης» και «Τενεδοποίησης». Αλλά η Κύπρος είναι πολύ μεγάλη για να γίνει στην πραγματικότητα 'Ιμβρος ή Τένεδος. 'Ενα τέτοιο «κλείσιμο» του κυπριακού, μπορεί να αποδειχθεί χειρότερο από το «κλείσιμο» του 1960, παρασύροντας την Ελλάδα και την Τουρκία σε πολύ επικίνδυνες περιπέτειες. (Ειρήσθω εν παρόδω, θα είναι και η τελική καταστροφή της κυπριακής και ελλαδικής αριστεράς, αν συγκατατεθεί σε μια τέτοια λύση. Αν δηλαδή ο Δημήτρης Χριστόφιας αναδειχθεί σε Κύπριο Γκορμπατσώφ, που νομίζει ότι μπαίνει στην ιστορία λύνοντας το κυπριακό και διαλύοντας στην πραγματικότητα το κράτος του, στα πλαίσια ενός ανιστόρητου συμβιβασμού με την Αυτοκρατορία, ανάλογου εκείνου που έκαναν οι σύντροφοι και καθοδηγητές του του ΚΚΣΕ).
Σοβαρότατους κινδύνους για την Κύπρο καιτην Ελλάδα εγκυμονεί η εξελισσόμενη διαπραγμάτευση για το κυπριακό, σεσυνδυασμό με την πολιτική συγκυρία στηνΕλλάδα. Ο κ. Ερντογάν έχει καταφέρει, στην πραγματικότητα δηλαδή η δική μας πολιτική έχει καταφέρει, να φέρει την 'Αγκυρα σε μια κατάσταση win-win, όπου δηλαδή ό,τι και να κάνει θα...κερδίσει: -είτε να συνεχίσει τη σκληρή στάση, κρατώντας μια λύση του κυπριακού όμηρο της ευρωπαϊκής προοπτικής της και αφήνοντας τον χρόνο να δουλεύει υπέρ της παγίωσης των τετελεσμένων, καταγράφοντας τις άνευ ανταλλάγματος υποχωρήσεις Χριστόφια και μην καταβάλλοντας διεθνές πολιτικό και διπλωματικό κόστος για τη στάση της -είτε να αποδεχθεί μια παραλλαγμένη μορφή του σχεδίου Ανάν, ουσιαστικής διάλυσης δηλαδή του κυπριακού κράτους, που θα εμφανίσει μάλιστα διεθνώς ως δική της παραχώρηση. Με μια τέτοια ρύθμιση όχι μόνο θα ανοίξει πανηγυρικά τον δρόμο για πλήρη ένταξή της στην ΕΕ, αλλά και θα αποκτήσει, ήδη από τώρα, πολλά δικαιώματα επιρροής εντός της 'Ενωσης δια της «τεθλασμένης» (της θεσμοποιημένης επιρροής της δηλαδή στην ψήφο της νέας Κύπρου μέσα στην ΕΕ, αλλάκαι της ανάγκης Αθήνας και Βρυξελλών να παρακαλάνε συνέχεια την 'Αγκυρα να είναι«καλή», μην τους προκύψει ξαφνικά καμμιά Βοσνία εντός ΕΕ). Αν η 'Αγκυρα αποφασίσει το πρώτο σενάριο τότε θα συνεχίσει τη σκληρή στάση, πόσο μάλλον που η στάση του Δημήτρη Χριστόφια, να κάνει μείζονες παραχωρήσεις χωρίς ανταλλάγματα (π.χ. εκ περιτροπής προεδρία, διατήρηση βρετανικών βάσεων, παραμονή 50.000 εποίκων και Κύριος Οίδε τι άλλο στην τράπεζα διαπραγματεύσεων που γίνονται εν αγνοία του κυπριακού πληθυσμού, των πολιτών δηλαδή που θα ζήσουν στο μελλοντικό κράτος!) στην πραγματικότητα δημιουργεί κίνητρο σε Τουρκοκύπριους και Τουρκία να σκληραίνουν τη στάση τους, όπως ήδη έπραξαν μετά την εκλογή του Κυπρίου Προέδρου! Αυτό θα έκανε άλλωστε και κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του. Αν τελικά ο Ερντογάν αποφασίσει το δεύτερο, όπως είναι αρκετά πιθανό, τότε θα κάνει μια-δύο χειρονομίες συμβολικού κυρίως χαρακτήρα, αποσύροντας π.χ. πέντε χιλιάδες στρατιώτες ή επιστρέφοντας τη μισή Αμμόχωστο, και θα πάρει ό,τι άλλο θέλει από τους Ελληνοκυπρίους. Πόσο μάλλον που η συντριπτική πλειοψηφία του ελλαδικού και κυπριακού πολιτικού, εκδοτικού και οικονομικού κατεστημένου επιθυμεί διακαώς μια λύση τύπου Ανάν, όπως το απέδειξε πέραν αμφιβολίας το 2004. Εξάλλου,το σχέδιο Ανάν δεν είναι προϊόν του ΟΗΕ, προϊόν διαπαραγμάτευσης Παπανδρέου-Τζεμ, υπό την επίβλεψη Σημίτη και Κληρίδη-Ντενκτάς υπήρξε! Μια ενδεχόμενη κυβερνητική αλλαγή στην Ελλάδα θα απομακρύνει από την εξουσία τον σημερινό Πρωθυπουργό, έναν πολιτικό που ήταν ο πιο επιφυλακτικός για το σχέδιο Ανάν το 2004, οδηγώντας πιθανώς σε πρωταγωνιστικούς ρόλους τον Γιώργο Παπανδρέου και την Ντόρα Μπακογιάννη, αρχιτέκτονα και φανατική θιασώτη αντίστοιχα του περιβόητου σχεδίου. Οι οποίοι ουδέποτε απεκήρυξαν, ειρήσθω, τις ιδέες που είχαν τότε. Δεν σημαίνει ότι το παρελθόν είναι αναγκαστικός οδηγός για το μέλλον και ίσως οι δύο αυτοί πολιτικοί έχουν βγάλει κάποιο συμπέρασμα από το δημοψήφισμα του 2004. Ελπίζουμε ότι είναι έτσι, αλλά αν έχουν βγάλει κάποιο συμπέρασμα δεν το είπαν σε κανέναν. Αν αυτές είναι οι πολιτικές συνθήκες στην«κορυφή», αντίστοιχες είναι και στη «βάση». Κύπριοι και Ελλαδίτες 'Ελληνες δεν καταλαβαίνουν καν τι συζητιέται, σε κατάσταση πλήρους σύγχυσης ευρισκόμενοι με τις διάφορες γελοίες αγγλικές εφευρέσεις-παγίδες τύπου «πολιτικήςισότητας», «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας», «αποστρατιωτικοποιημένηςΚύπρου» και δεν συμμαζεύεται. Η συζήτηση για το κυπριακό έχει εμπλακεί σε έναν απέραντο βυζαντινισμό και νομικισμό χωρίς περιεχόμενο, που έχει κάνει τους φυσιολογικούς ανθρώπους να τη σιχαθούν.Είναι χαρακτηριστικό ότι το 80% τωνΕλληνοκυπρίων δηλώνει στις δημοσκοπήσεις ότι δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει ο όρος «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», δεν καταλαβαίνει δηλαδή τι σημαίνει η επίσημη, εθνική επιδίωξη τριών δεκαετιών Κύπρου και Ελλάδας. Στις συνθήκες που δημιουργήθηκαν οι μισοί Κύπριοι δεν δίνουν σημασία στις διαπραγματεύσεις γιατί δεν πιστεύουν ότι θα λυθεί το κυπριακό και οι υπόλοιποι γιατί δεν καταλαβαίνουν το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης, κατάσταση που επίσης ενισχύει την τάση επαναφοράς του σχεδίου Ανάν.Το ΑΚΕΛ είχε εξαγγείλλει καμπάνια για να εξηγήσει στον πληθυσμό τι είναι αυτή η ομοσπονδία, την οποία ποτέ δεν πραγματοποίησε, προφανώς γιατί θα κινδύνευαν να τους πάρουν με τις πέτρες καιτα ίδια τα μέλη του αν όντως τους εξηγούσαν τι εννοούν. Το βασικό, πρωταρχικό ερώτημα κάθε κράτους και κάθε συντάγματος είναι ποιός ασκεί νόμιμη εξουσία, ποιός κάνει κουμάντο. Σε αυτό προσπαθούν να αποφύγουν,όπως ο διάβολος το λιβάνι, την απάντηση Κύπριοι και Ελλαδίτες πολιτικοί, γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα είναι η πλειοψηφία του πληθυσμού (φυσικά οι μειονότητες έχουν δικαιώματα, αλλά δεν είναι δυνατό το δικαίωμα της μειονότητας να καταργεί το δικαίωμα της πλειονότητας, όπως συνέβαινε στο σχέδιο Ανάν, που εξίσωνε το 20% με το 80%του πληθυσμού και εν συνεχεία ανέθετε σε ξένους αξιωματούχους τη διοίκηση του νησιού!). Η άποψη επίσης ότι η Κύπρος πρέπει να είναι το μόνο κράτος στον κόσμο χωρίς στρατό, χωρίς δικαίωμα αυτοάμυνας και χωρίς όπλα, που είναι επίσης η επίσημη θέση όλης σχεδόν της κυπριακής και ελλαδικής πολιτικής εξουσίας είναι ομοίως αστεία, προερχόμενη μάλιστα από ένα κράτος που βρίσκεται στην Αν. Μεσόγειο, έχει υποστεί εισβολή και τελεί υπό μερική στρατιωτική κατοχή. Πολύ περισσότερο προερχόμενη από ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι έφτασε η ώρα της συμφιλίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Αν θέλουν όντως αυτές οι δύο κοινότητες να ζήσουν μαζί, να συναποτελέσουν ένα κράτος, γιατί δεν θέλουνκαι κοινό στρατό, που είναι και ένα μεγάλο«σχολείο» συμβίωσης; Τι σημαίνει η «μία κυριαρχία», διαπραγματευτικό λάβαρο του κ.Χριστόφια, όταν θα απαγορευθεί η ύπαρξη του κύριου μέσου αυτής της κυριαρχίας, του στρατού; Οι Αγγλοαμερικανοί έχουν αναγορεύσει, για διάφορους λόγους, την τουρκική ένταξη στηνΕΕ κεντρική τους επιδίωξη. Πρέπει να βγάλουν το κυπριακό από τη «μέση». Θα επιχειρήσουν να στριμώξουν τον Δημήτρη Χριστόφια, κάνοντάς του και μερικές παραχωρήσεις για το θεαθήναι ώστε να υπογράψει ένα σχέδιο παραπλήσιο του Ανάν.Οι Ελληνοκύπριοι θα βρεθούν μετά στο τραγικό δίλημμα να αποδεχθούν μια λύση πουδεν θέλουν ή να τα ξαναβάλουν με τα δύο μεγαλύτερα κόμματά τους, την Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική. Λονδίνο, Ουάσιγκτον και οι φίλοι τους στην Αθήνα και τη Λευκωσία υπολογίζουν ότι δεν θα έχουν τα κότσια να το κάνουν. Ο γράφων δεν είναι αντίθετος με τις υποχωρήσεις και τους συμβιβασμούς. Πιστεύει όμως ακράδαντα ότι αν, στο τέλος της διαπραγμάτευσης, δεν μείνει κράτος στους 'Ελληνες της Κύπρου, όπως παρολίγον να συμβεί το 2004 με το σχέδιο Ανάν, το νησί θαμπει αναπόφευκτα στον δρόμο της «Ιμβροποίησης» και «Τενεδοποίησης». Αλλά η Κύπρος είναι πολύ μεγάλη για να γίνει στην πραγματικότητα 'Ιμβρος ή Τένεδος. 'Ενα τέτοιο «κλείσιμο» του κυπριακού, μπορεί να αποδειχθεί χειρότερο από το «κλείσιμο» του 1960, παρασύροντας την Ελλάδα και την Τουρκία σε πολύ επικίνδυνες περιπέτειες. (Ειρήσθω εν παρόδω, θα είναι και η τελική καταστροφή της κυπριακής και ελλαδικής αριστεράς, αν συγκατατεθεί σε μια τέτοια λύση. Αν δηλαδή ο Δημήτρης Χριστόφιας αναδειχθεί σε Κύπριο Γκορμπατσώφ, που νομίζει ότι μπαίνει στην ιστορία λύνοντας το κυπριακό και διαλύοντας στην πραγματικότητα το κράτος του, στα πλαίσια ενός ανιστόρητου συμβιβασμού με την Αυτοκρατορία, ανάλογου εκείνου που έκαναν οι σύντροφοι και καθοδηγητές του του ΚΚΣΕ).
Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2008
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ
ΠΩΣ Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΟΙΧΙΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΑΘΩΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Στις 12 Μαρτίου 2005, ο Χρήστος Κώστογλου και ο Παναγιώτης Τρικοίλης, ξεκινάνε από την Κάλυμνο με το ταχύπλοο φουσκωτό του πρώτου, για ψάρεμα στα ανοιχτά. Στις 8 το βράδυ, ο Χρήστος τηλεφωνεί στον αδελφό του οτι τελείωσαν το ψάρεμα και γυρίζουν στο νησί. Με το σκάφος τους, αυτό σήμαινε οτι σε λίγη ώρα θα έφταναν στο λιμάνι της Πόθιας. Μάταια τους περίμεναν όμως. Το Λιμενικό, το Πολεμικό Ναυτικό και οι Τουρκικές αρχές, αρχίζουν έρευνες.Στις 16 Μαρτίου, οι Τούρκοι ανακοινώνουν οτι βρέθηκε το σκάφος στα Τουρκικά παράλια. Την επόμενη μέρα οι συγγενείς των αγνοουμένων μεταβαίνουν στο Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) και έκπληκτοι διαπιστώνουν οτι το σκάφος είναι διαλυμένο και λεηλατημένο. Η μηχανή και ο πανάκριβος εξοπλισμός είχαν κάνει φτερά, ενώ ακόμα και το εσωτερικό είχε εμφανή σημάδια από σφυριά και άλλα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη λεηλασία. Άρχισε τότε ένας κύκλος εκμετάλλευσης του πόνου των οικογενειών από τις αρχές και περιφερόμενους δικηγόρους και καλοθελητές οι οποίοι θα μεσολαβούσαν υποτίθεται για να δουν και να ελευθερώσουν τους δικούς τους από τις Τουρκικές φυλακές. Επίσημα δεν υπήρχε καμία ενημέρωση. Ούτε ναι, ούτε όχι. Στις 28 Μαρτίου οι Τούρκοι βρίσκουν στα Μικρασιατικά παράλια το πτώμα του Παναγιώτη Τρικοίλη.Στις 13 Απριλίου 2005, το δράμα ολοκληρώνεται. Βρίσκεται το πτώμα του Χρήστου Κώστογλου σε ερημική περιοχή στα Βόρεια της Καλύμνου. Ο Χρήστος, τραυματισμένος, κολύμπησε 10 ναυτικά μίλια, βγήκε στην παραλία, σύρθηκε 300 μέτρα και πήγε προς μια κοντινή στάνη, όπου όμως δεν βρήκε κανέναν και πέθανε από εξάντληση, αφυδάτωση και αιμορραγία.Η υπόθεση είναι χαρακτηριστική περίπτωση θυσίας ενός αθώου νέου ανθρώπου, στο βωμό των «ισορροπιών στο Αιγαίο» και της «αποφυγής εντάσεων». Η ελληνική πλευρά, εκτός του έπαρχου και μετέπειτα Δημάρχου Ρούσσου και κάποιων τοπικών παραγόντων, δεν ενδιαφέρθηκε κανείς. Βουλευτές, Υπουργεία, Υπηρεσίες, θέλοντας να μη διαταράξουν τις σχέσεις με τις Αρχές των γειτόνων, δεν έκαναν καμία ουσιαστική ενέργεια. Οι Τούρκοι, προσπάθησαν να παρουσιάσουν την υπόθεση σαν επιτυχία σύλληψης μεταφορέων Σομαλών λαθρομεταναστών.Είναι γνωστό πως οι Τουρκικές αρχές, όχι μόνο δεν εμποδίζουν το εμπόριο ανθρώπων και λαθραίων εμπορευμάτων και ναρκωτικών, αλλά το καλύπτουν και χρηματοδοτούνται από αυτό (ανεπίσημα). Πιθανότατα οι δυο αδικοχαμένοι, είδαν κάτι που δεν έπρεπε να δουν. Βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Όταν λοιπόν κάποιοι τους επιτέθηκαν , τους έριξαν στη θάλασσα ή αυτοί προσπάθησαν να διαφύγουν. Στη συνέχεια οι Τούρκοι το παρουσίασαν ως επιτυχία της υπηρεσίας τους «στον αγώνα ενάντια στο λαθρεμπόριο και την παράνομη διακίνηση μεταναστών». Είχαν άλλωστε μεγάλη ανάγκη για μια τέτοια «επιτυχία». Τόσο η Ελλάδα, όσο και η Ε.Ε. κατηγορούν διαρκώς την Τουρκία για το οτι δεν βοηθά καθόλου στη συνολική προσπάθεια. Η περίπτωση λοιπόν τους ήρθε κουτί.Τα δεδομένα όμως δεν ταιριάζουν. Οι δουλειές αυτές δε γίνονται μέρα μεσημέρι. Ο Χρήστος ξεκίνησε για την επιστροφή, στις 8 το βράδυ. Μόλις είχε πέσει ο ήλιος δηλαδή. Μετά από λίγο το κινητό του έπαψε να λειτουργεί. Άρα κάτι έγινε γύρω στις οκτώμιση. Για το κράτος, το θέμα ξεχάστηκε λίγο καιρό μετά.Στην κηδεία του Χρήστου, βρέθηκε όλο το νησί. Ο Χρήστος ήταν αεικίνητος, δημιουργικός, υπερδραστήριος. Πρόεδρος των καταστημάτων επισιτισμού και διασκέδασης, υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος, ιδρυτικό μέλλος Συλλόγων, φανατικός με τις εκδρομές σε θάλασσα και βουνό. Ιδιαίτερα αγαπητός σε όλους, συμπονετικός και πάντα στο πλευρό όσων είχαν ανάγκη. Ένας δημιουργικός και ζωντανός άνθρωπος δηλαδή, χάθηκε στο βωμό των συσχετισμών στο Αιγαίο.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗΣ
Η αντιπαράθεση Ελλάδας – Τουρκίας και οι διαρκείς εντάσεις στην περιοχή, δημιουργούν πολλά προβλήματα στους κατοίκους των νησιών και υποβαθμίζουν τη ζωή τους. Χάνονται νέοι άνθρωποι, καταστρέφονται περιουσίες, ξοδεύονται εκατομμύρια ευρώ και τελικά οι εντάσεις παραμένουν. Κρίσεις όπως αυτή των Ιμίων, δημιουργούν πολλά προβλήματα στην καθημερινή ζωή των κατοίκων που ζουν διαρκώς με το φόβο μιας πιθανής πολεμικής σύρραξης. Οι εντάσεις στο Αιγαίο είναι τεχνητές. Είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας των περιφερειακών δυνάμεων να αποκτήσουν τον έλεγχο μιας περιοχής. Αυτά όμως δεν αφορούν τον κόσμο που αγωνίζεται για το μεροκάματο.Σε μια περίοδο που ο λαός μας και -πολύ περισσότερο- ο λαός της Τουρκίας, αγωνίζονται για να καλυτερέψουν τη ζωή τους, να καταπολεμήσουν τη φτώχεια, την ανεργία, την αμορφωσιά και όλα τα άλλα καθημερινά προβλήματα, δεν μπορούμε να αναλωνόμαστε σε άτοπες αντιπαραθέσεις. Το σημαντικότερο όμως είναι πως δεν αξίζει να χαθεί η ζωή κανενός ανθρώπου, μα κανενός, για το χρήμα ή για συσχετισμούς. Τα ιστορικά προβλήματα, πρέπει κάποτε να τεθούν στο περιθώριο & οι πολιτικές δυνάμεις και στις δυο πλευρές του Αιγαίου, να πάρουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για οριστική επίλυση των διαφορών & διαρκή ειρήνευση. Το έχουμε ανάγκη όλοι καθώς έτσι θα απελευθερωθούν τεράστια κονδύλια που ξοδεύονται τώρα σε στρατιωτικές δαπάνες, αντί να δίνονται στην κοινωνική πολιτική, στην αναβάθμιση παιδείας, υγείας, πολιτισμού, εισοδημάτων κλπ.
Το παραπάνω κείμενο αφιερώνεται στον Χρήστο & τον Παναγιώτη, αλλά και σε όλους τους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου και της περιοχής του Έβρου
Σε ενίσχυση των πιο πάνω, παραθέτουμε δυο δημοσιεύματα της εφημερίδας "Έθνος".
Το εξπρές του μεσονυχτίου
Στα πανίσχυρα κυκλώματα του σύγχρονου δουλεμπορίου εμπλοκή έχουν και μέλη των τουρκικών Αρχών. Αδιάψευστα τα ντοκουμέντα για περιστατικό που συνέβη στις 19 Αυγούστου ανοιχτά της Μυτιλήνης
Αθέατα «περάσματα» έχουν «ανοίξει» στα παράλια της Τουρκίας για τη διοχέτευση στη χώρα μας και ακολούθως στην Ευρώπη οικονομικών μεταναστών που αναζητούν μια καλύτερη ζωή.Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το γεγονός της ανάμειξης ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής στη μεταφορά μεταναστών, όπως αποτυπώνεται σε αδιάσειστα ντοκουμέντα που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές.Η υπόθεση, που αποκαλύπτει σήμερα το «Εθνος», «ξετυλίχτηκε», στις 19 Αυγούστου, στη θαλάσσια περιοχή του ακρωτηρίου Κόρακα, στη Μυτιλήνη. Μάλιστα, υπήρξε και μικρής διάρκειας «εμπλοκή» μεταξύ πλωτού του Λιμενικού και της ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής, που είχε περάσει στα ελληνικά χωρικά ύδατα και όταν έγινε αντιληπτή, άρχισε να κάνει επικίνδυνους ελιγμούς κοντά στο ελληνικό σκάφος.Η επιχείρηση καταγράφηκε σε βίντεο και, όπως ανέφεραν έγκυρες πηγές, δεν είναι το μοναδικό οπτικοακουστικό υλικό που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές και αποτυπώνεται εμπλοκή τούρκικης ακταιωρού σε μεταφορά μεταναστών.Είναι προφανές ότι η εμπλοκή σκάφους της τούρκικης ακταιωρού σε μεταφορά μεταναστών θα μπορούσε να αποδοθεί σε «διάβρωση», ακόμα και σε υψηλό επίπεδο των διωκτικών αρχών της γειτονικής χώρας από τα πανίσχυρα «κυκλώματα» παράνομης διακίνησης μεταναστών.Ωστόσο, υπάρχουν και δύο άλλα στοιχεία που οδηγούν βάσιμα στην εκτίμηση ότι αποτελεί πολιτική επιλογή στη γειτονική χώρα να διευκολυνθεί η έξοδος από εκεί προς τη χώρα μας των μεταναστών. Και συγκεκριμένα:Παρότι έχει επισημανθεί από την πλευρά μας, με συγκεκριμένα στοιχεία σε επαφές ανωτάτου επιπέδου των αντίστοιχων λιμενικών αρχών, η μαζική παράνομη έξοδος μεταναστών από την περιοχή του κόλπου Μαντελλιών προς το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι, δεν έγινε καμία ουσιαστική προσπάθεια για το κλείσιμο αυτού του «δρόμου».Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Διεύθυνση Ασφαλείας του υπουργείου Ναυτιλίας έχει καταγράψει μια σειρά τούρκικων σκαφών, αλιευτικών και τουριστικών αλλά και ορισμένων με σημαία ΗΠΑ για να μη δίνουν «στόχο», με Τούρκους μεταφορείς να διακινούν μετανάστες προς τα παραπάνω μικρά νησάκια.n Οι τουρκικές αρχές αρνούνται να εφαρμόζουν ουσιαστικά το πρωτόκολλο επανεισδοχής που έχουν συνυπογράψει, ίσως επειδή σε αυτό καθορίζεται ως λιμάνι επανεισδοχής και η Σμύρνη, στης οποίας την περιοχή μένουν πάρα πολλοί μετανάστες.Οπως έχει αποκαλύψει, από τις αρχές Αυγούστου, το «Εθνος», οι ελληνικές διωκτικές αρχές έχουν στοιχεία ότι στα παράλια της γειτονικής χώρας έχει συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός προσφύγων κυρίως από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, που φτάνουν παράνομα στην Τουρκία, με στόχο να περάσουν στην Ελλάδα και ακολούθως σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος.Τούρκοι αξιωματούχοι είχαν κάνει λόγο «για πληθυσμό ενός ακόμα νομού», εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό τους για το μέγεθος του μεταναστευτικού «κύματος».
ΕΜΠΛΟΚΗ ΜΕ ΣΚΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Θα τους παρατούσαν στη θάλασσα
Η συγκλονιστική αποκάλυψη της εμπλοκής ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής στη μεταφορά μεταναστών έγινε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «Εθνους», τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου, ανοιχτά της Μυτιλήνης.Συγκεκριμένα, πλωτό του Λιμενικού στη διάρκεια της περιπολίας του εντόπισε, ξαφνικά, το τούρκικο σκάφος (σ.σ.: τα πλήρη διακριτικά του είναι στη διάθεση των ελληνικών αρχών) να πλέει κοντά στο ακρωτήριο Κόρακας της Μυτιλήνης και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, μεταφέροντας άγνωστο αριθμό μεταναστών.Μάλιστα, στις αποκαλυπτικές εικόνες που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές, φαίνεται ένας άνδρας, προφανώς μέλος του πληρώματος της ακταιωρού, να πετάει στη θάλασσα σωσίβια, προκειμένου να τα πιάσουν οι μετανάστες, καθώς θα πέσουν στη θάλασσα. Ετσι, με αυτά θα μπορούσαν να φτάσουν κολυμπώντας στην ακτή ή εάν καθυστερούσαν και γίνονταν αντιληπτοί από το Λιμενικό, θα εμφανίζονταν ως ναυαγοί και οι λιμενικοί θα προχωρούσαν στη διάσωσή τους.Ωστόσο, η προσπάθειά τους διακόπηκε όταν έκανε την εμφάνισή του πλωτό του Λιμενικού. Τότε η τούρκικη ακταιωρός άρχισε να κάνει επικίνδυνους ελιγμούς κοντά στο ελληνικό σκάφος. Οι λιμενικοί, με επανειλημμένες κλήσεις από το ραδιοτηλέφωνο και στη συνέχεια με τον προβολέα, ζητούσαν να φύγει από τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Αυτό έγινε ύστερα από περίπου 15 λεπτά της ώρας.Το περιστατικό έχει καταγραφεί σε βίντεο που βρίσκεται στη διάθεση των ελληνικών διωκτικών αρχών, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είναι το μοναδικό οπτικοακουστικό υλικό που υπάρχει και αποτυπώνεται εμπλοκή τούρκικου σκάφους σε μεταφορά μεταναστών.
ΕΘΝΟΣ 3/9/2008
Ξαναχτύπησε η τουρκική ακταιωρός
Η καινούργια «επιχείρηση» μεταφοράς μεταναστών έγινε χθες το πρωί και πάλι ανοιχτά της Μυτιλήνης. Πλωτό του Λιμενικού υποχρέωσε το σκάφος να γυρίσει στο Αϊβαλί. Διάβημα... αναγκαστικά από το ΥΠΕΞ
Νέα «δρομολόγια» μεταφοράς μεταναστών από τα τουρκικά παράλια προς τη χώρα μας πραγματοποίησε ακταιωρός της τούρκικης ακτοφυλακής.Η καινούργια «επιχείρηση» έγινε, χθες το πρωί, και πάλι ανοιχτά της Μυτιλήνης αλλά έγινε αντιληπτή από πλωτό του Λιμενικού, του οποίου η εμφάνιση ανάγκασε το τούρκικο σκάφος να κάνει στροφή προς τα παράλια της περιοχής του Αϊβαλί.Ρυμουλκούσε βάρκαΜάλιστα, αυτή τη φορά το σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής ρυμουλκούσε και φουσκωτή βάρκα για να διευκολύνει την αποβίβαση των μεταναστών.Ωστόσο, η προχθεσινή αποκάλυψη του «Εθνους» φαίνεται ότι οδήγησε το υπουργείο Εξωτερικών ν αλλάξει εν μέρει «γραμμή πλεύσης» και γι αυτό προχώρησε, την ίδια μέρα, σε διάβημα προς το τούρκικο υπουργείο Εξωτερικών.Από την άλλη πλευρά, πάντως, η «απάντηση» ήρθε, χθες το πρωί, με νέα επιχείρηση μεταφοράς μεταναστών.Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «Εθνους», οι ελληνικές αρχές έχουν αδιάσειστα ντοκουμέντα και γι αυτή τη νέα αποστολή, την οποία πραγματοποίησε το ίδιο σκάφος που είχε κάνει και την προηγούμενη στις 19 Αυγούστου.Πάντα, σύμφωνα με πληροφορίες, πλωτό του Λιμενικού εντόπισε, χθες στις 7.25 το πρωί, τη «γνωστή» τούρκικη ακταιωρό με άγνωστο αριθμό μεταναστών, εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, κοντά στις βραχονησίδες Τομαρονήσια (Τοκμάκια με συντεταγμένες 39ο 18 Β 26ο 26 Α) στη θέση Παλιός βορειοανατολικά της Λέσβου.Αυτή τη φορά, όμως, οι Τούρκοι δεν επιχείρησαν «εμπλοκή» κάνοντας ελιγμούς μπροστά στο πλωτό του Λιμενικού, όπως είχε γίνει τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου. Αντίθετα, μόλις έκανε την εμφάνισή του το ελληνικό σκάφος η τούρκικη ακταιωρός έστριψε και έβαλε πλώρη προς το Αϊβαλί.Από τη νέα «επίσκεψη» της τούρκικης ακταιωρού υπάρχει και νέο οπτικοακουστικό υλικό στη διάθεση των ελληνικών αρχών, όπου σύμφωνα με πληροφορίες διακρίνεται και η φουσκωτή βάρκα που ρυμουλκούσε.Και για το επεισόδιο αυτό αναμενόταν να γίνει διάβημα προς την τουρκική πλευρά.Το απέφευγανΣύμφωνα με καλά ενημερωμένη πηγή, στο παρελθόν ακόμη και όταν διαπιστωνόταν και με συγκεκριμένα στοιχεία (που κατέγραφαν τα σκάφη του Λιμενικού) εμπλοκή τουρκικών αρχών στη διακίνηση λαθρομεταναστών, δεν γινόταν διαβήματα ούτε παρουσιάζονταν τα στοιχεία στην ΕΕ, αλλά το θέμα ετίθετο στην επιτροπή που παρακολουθεί την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής που έχει υπογραφή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.Οπως αποκάλυψε, προχθές το «Εθνος», η συγκεκριμένη ακταιωρός είχε εντοπιστεί, στις 19 Αυγούστου, με αδιάσειστα στοιχεία, μεταφέροντας μετανάστες εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ανοιχτά του ακρωτηρίου Κόρακας, στη Μυτιλήνη.Να σημειωθεί ότι οι ελληνικές αρχές έχουν στοιχεία ότι στη γειτονική χώρα έχει συγκεντρωθεί, εδώ και καιρό, μεγάλος αριθμός μεταναστών, κυρίως από Ιράκ και Αφγανιστάν, στα παράλια της Τουρκίας, αναζητώντας «δρόμους» προς τη χώρα μας και στη συνέχεια προς την Ευρώπη.
ΠΡΟΣΑΡΑΞΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΦΟΡΤΗΓΟΥ ΣΤΗΝ ΚΩ
Δεν κάλεσε σε βοήθεια τις ελληνικές αρχές
Προσάραξε, κάτω από άγνωστες συνθήκες, σε αμμώδη αβαθή του ακρωτηρίου Αμμόγλωσσα, στην Κω, το τουρκικών συμφερόντων με σημαία Παναμά φορτηγό πλοίο «Ντέρια 2».Το πλοίο, που είναι κενό φορτίου, έχει 20μελες πλήρωμα (15 Τούρκοι και 5 διαφόρων εθνοτήτων ναυτικοί). Ο Τούρκος πλοίαρχος σύμφωνα με τις πάγιες οδηγίες που δίνουν οι αρχές της γειτονικής χώρας στα πληρώματά τους, αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματά μας στην έρευνα και διάσωση, δεν κάλεσε σε βοήθεια τις ελληνικές αρχές.Ο θάλαμος επιχειρήσεων του υπουργείου Ναυτιλίας ενημερώθηκε, στις 2.30 το μεσημέρι, από ιδιοκτήτη θαλάσσιων μέσων αναψυχής στην Κω και αμέσως έσπευσε πλωτό του Λιμενικού.Ο πλοίαρχος ενημέρωσε πως θα κάνει προσπάθειες αποκόλλησης με μέσα του πλοίου, ενώ κοντά παραμένουν το πλωτό του ΛΣ και δύο ρυμουλκά.
ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΟ ΑΓΑΘΟΝΗΣΙ
Απόβαση 570 λαθρομεταναστών το τελευταίο πενθήμερο
Σε αδιέξοδο έχουν βρεθεί οι κάτοικοι του Αγαθονησίου με το πρόβλημα των λαθρομεταναστών, που καθημερινά αποβιβάζονται στο νησί χωρίς κανέναν εμπόδιο.Μόνο το τελευταίο πενθήμερο αποβιβάστηκαν στο νησί 570 άτομα, ενώ από την αρχή του έτους ο συνολικός αριθμός λαθρομεταναστών που έφθασε στο Αγαθονήσι ανέρχεται στους 3.470. Προχθές φιλοξενούνταν 200 αλλοδαποί, ενώ ο μόνιμος πληθυσμός του Αγαθονησίου δεν ξεπερνά τους 150 κατοίκους. Ο κοινοτάρχης κ. Ευάγγελος Κόττορος, που έχει ζητήσει επανειλημμένως τη συνδρομή της πολιτείας για την αντιμετώπιση του προβλήματος, σηκώνει πλέον τα χέρια ψηλά. Η ανάγκη δημιουργίας Λιμενικού Σταθμού στο νησί είναι πλέον μεγαλύτερη από ποτέ. Η έπαρχος Καλύμνου κ. Χρυσούλα Συφουνιού, με επιστολή της προς τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Βουλγαράκη, υπογράμμιζε ότι πρέπει με ταχύτατους ρυθμούς να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τη δημιουργία Λιμενικού Σταθμού, ώστε να μπει τάξη στο νησί και να νιώθουν οι κάτοικοι ασφαλείς. «Μέχρι και έξι φουσκωτά καταφθάνουν καθημερινά στο Αγαθονήσι. Στα σκάφη αυτά βρίσκονται 20 έως και 35 άτομα. Οι αλλοδαποί δεν διστάζουν να αποβιβαστούν ακόμη και το πρωί στο λιμάνι, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των κατοίκων και των επισκεπτών. Φέρνουν μαζί τους τις αποσκευές με όλα τα υπάρχοντά τους, ακόμη και είδη περιποίησης, σαν να επρόκειτο για τουρίστες. Γυναίκες, μικρά παιδιά, ακόμη και ανάπηροι συνθέτουν... τα γκρουπ των λαθρομεταναστών», υποστηρίζει ο κ. Κόττορος. Τόσο η φύλαξή τους όσο και η σίτιση και η μεταφορά τους είναι πολύ δύσκολη υπόθεση για τους κατοίκους του νησιού. Οι αλλοδαποί παραμένουν σε ακάλυπτο χώρο στο λιμάνι μέχρι και δύο μέρες. Η κοινότητα μόνο νερό είναι σε θέση να τους προσφέρει. Υπάλληλοι της κοινότητας και κάτοικοι του νησιού έχουν αναλάβει τη φύλαξή τους, στον χώρο όπου παραμένουν προσωρινά μέχρι να μεταφερθούν στην Πάτμο.«Πριν από περίπου ένα μήνα, όταν είχαμε απευθυνθεί σε όλους τους αρμόδιους φορείς για το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε, μας έστειλαν από τα Λιμεναρχεία του Πειραιά, της Μυτιλήνης, της Λήμνου και των Χανίων πέντε περιπολικά σκάφη. Παρέμειναν όμως μόνο 10 με 12 μέρες. Το διάστημα αυτό δεν υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Δυστυχώς αφεθήκαμε πάλι στην τύχη μας. Βλέπουμε τους λαθρομετανάστες να αποβιβάζονται και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα», δήλωσε ο κ. Κόττορος. Εν τω μεταξύ, άλλοι 50 λαθρομετανάστες συνελήφθησαν χθες το πρωί από άνδρες του λιμεναρχείου Σάμου στην περιοχή Καραβόπετρα.
ΕΘΝΟΣ 5/9/2008
Στις 12 Μαρτίου 2005, ο Χρήστος Κώστογλου και ο Παναγιώτης Τρικοίλης, ξεκινάνε από την Κάλυμνο με το ταχύπλοο φουσκωτό του πρώτου, για ψάρεμα στα ανοιχτά. Στις 8 το βράδυ, ο Χρήστος τηλεφωνεί στον αδελφό του οτι τελείωσαν το ψάρεμα και γυρίζουν στο νησί. Με το σκάφος τους, αυτό σήμαινε οτι σε λίγη ώρα θα έφταναν στο λιμάνι της Πόθιας. Μάταια τους περίμεναν όμως. Το Λιμενικό, το Πολεμικό Ναυτικό και οι Τουρκικές αρχές, αρχίζουν έρευνες.Στις 16 Μαρτίου, οι Τούρκοι ανακοινώνουν οτι βρέθηκε το σκάφος στα Τουρκικά παράλια. Την επόμενη μέρα οι συγγενείς των αγνοουμένων μεταβαίνουν στο Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) και έκπληκτοι διαπιστώνουν οτι το σκάφος είναι διαλυμένο και λεηλατημένο. Η μηχανή και ο πανάκριβος εξοπλισμός είχαν κάνει φτερά, ενώ ακόμα και το εσωτερικό είχε εμφανή σημάδια από σφυριά και άλλα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη λεηλασία. Άρχισε τότε ένας κύκλος εκμετάλλευσης του πόνου των οικογενειών από τις αρχές και περιφερόμενους δικηγόρους και καλοθελητές οι οποίοι θα μεσολαβούσαν υποτίθεται για να δουν και να ελευθερώσουν τους δικούς τους από τις Τουρκικές φυλακές. Επίσημα δεν υπήρχε καμία ενημέρωση. Ούτε ναι, ούτε όχι. Στις 28 Μαρτίου οι Τούρκοι βρίσκουν στα Μικρασιατικά παράλια το πτώμα του Παναγιώτη Τρικοίλη.Στις 13 Απριλίου 2005, το δράμα ολοκληρώνεται. Βρίσκεται το πτώμα του Χρήστου Κώστογλου σε ερημική περιοχή στα Βόρεια της Καλύμνου. Ο Χρήστος, τραυματισμένος, κολύμπησε 10 ναυτικά μίλια, βγήκε στην παραλία, σύρθηκε 300 μέτρα και πήγε προς μια κοντινή στάνη, όπου όμως δεν βρήκε κανέναν και πέθανε από εξάντληση, αφυδάτωση και αιμορραγία.Η υπόθεση είναι χαρακτηριστική περίπτωση θυσίας ενός αθώου νέου ανθρώπου, στο βωμό των «ισορροπιών στο Αιγαίο» και της «αποφυγής εντάσεων». Η ελληνική πλευρά, εκτός του έπαρχου και μετέπειτα Δημάρχου Ρούσσου και κάποιων τοπικών παραγόντων, δεν ενδιαφέρθηκε κανείς. Βουλευτές, Υπουργεία, Υπηρεσίες, θέλοντας να μη διαταράξουν τις σχέσεις με τις Αρχές των γειτόνων, δεν έκαναν καμία ουσιαστική ενέργεια. Οι Τούρκοι, προσπάθησαν να παρουσιάσουν την υπόθεση σαν επιτυχία σύλληψης μεταφορέων Σομαλών λαθρομεταναστών.Είναι γνωστό πως οι Τουρκικές αρχές, όχι μόνο δεν εμποδίζουν το εμπόριο ανθρώπων και λαθραίων εμπορευμάτων και ναρκωτικών, αλλά το καλύπτουν και χρηματοδοτούνται από αυτό (ανεπίσημα). Πιθανότατα οι δυο αδικοχαμένοι, είδαν κάτι που δεν έπρεπε να δουν. Βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Όταν λοιπόν κάποιοι τους επιτέθηκαν , τους έριξαν στη θάλασσα ή αυτοί προσπάθησαν να διαφύγουν. Στη συνέχεια οι Τούρκοι το παρουσίασαν ως επιτυχία της υπηρεσίας τους «στον αγώνα ενάντια στο λαθρεμπόριο και την παράνομη διακίνηση μεταναστών». Είχαν άλλωστε μεγάλη ανάγκη για μια τέτοια «επιτυχία». Τόσο η Ελλάδα, όσο και η Ε.Ε. κατηγορούν διαρκώς την Τουρκία για το οτι δεν βοηθά καθόλου στη συνολική προσπάθεια. Η περίπτωση λοιπόν τους ήρθε κουτί.Τα δεδομένα όμως δεν ταιριάζουν. Οι δουλειές αυτές δε γίνονται μέρα μεσημέρι. Ο Χρήστος ξεκίνησε για την επιστροφή, στις 8 το βράδυ. Μόλις είχε πέσει ο ήλιος δηλαδή. Μετά από λίγο το κινητό του έπαψε να λειτουργεί. Άρα κάτι έγινε γύρω στις οκτώμιση. Για το κράτος, το θέμα ξεχάστηκε λίγο καιρό μετά.Στην κηδεία του Χρήστου, βρέθηκε όλο το νησί. Ο Χρήστος ήταν αεικίνητος, δημιουργικός, υπερδραστήριος. Πρόεδρος των καταστημάτων επισιτισμού και διασκέδασης, υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος, ιδρυτικό μέλλος Συλλόγων, φανατικός με τις εκδρομές σε θάλασσα και βουνό. Ιδιαίτερα αγαπητός σε όλους, συμπονετικός και πάντα στο πλευρό όσων είχαν ανάγκη. Ένας δημιουργικός και ζωντανός άνθρωπος δηλαδή, χάθηκε στο βωμό των συσχετισμών στο Αιγαίο.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗΣ
Η αντιπαράθεση Ελλάδας – Τουρκίας και οι διαρκείς εντάσεις στην περιοχή, δημιουργούν πολλά προβλήματα στους κατοίκους των νησιών και υποβαθμίζουν τη ζωή τους. Χάνονται νέοι άνθρωποι, καταστρέφονται περιουσίες, ξοδεύονται εκατομμύρια ευρώ και τελικά οι εντάσεις παραμένουν. Κρίσεις όπως αυτή των Ιμίων, δημιουργούν πολλά προβλήματα στην καθημερινή ζωή των κατοίκων που ζουν διαρκώς με το φόβο μιας πιθανής πολεμικής σύρραξης. Οι εντάσεις στο Αιγαίο είναι τεχνητές. Είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας των περιφερειακών δυνάμεων να αποκτήσουν τον έλεγχο μιας περιοχής. Αυτά όμως δεν αφορούν τον κόσμο που αγωνίζεται για το μεροκάματο.Σε μια περίοδο που ο λαός μας και -πολύ περισσότερο- ο λαός της Τουρκίας, αγωνίζονται για να καλυτερέψουν τη ζωή τους, να καταπολεμήσουν τη φτώχεια, την ανεργία, την αμορφωσιά και όλα τα άλλα καθημερινά προβλήματα, δεν μπορούμε να αναλωνόμαστε σε άτοπες αντιπαραθέσεις. Το σημαντικότερο όμως είναι πως δεν αξίζει να χαθεί η ζωή κανενός ανθρώπου, μα κανενός, για το χρήμα ή για συσχετισμούς. Τα ιστορικά προβλήματα, πρέπει κάποτε να τεθούν στο περιθώριο & οι πολιτικές δυνάμεις και στις δυο πλευρές του Αιγαίου, να πάρουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για οριστική επίλυση των διαφορών & διαρκή ειρήνευση. Το έχουμε ανάγκη όλοι καθώς έτσι θα απελευθερωθούν τεράστια κονδύλια που ξοδεύονται τώρα σε στρατιωτικές δαπάνες, αντί να δίνονται στην κοινωνική πολιτική, στην αναβάθμιση παιδείας, υγείας, πολιτισμού, εισοδημάτων κλπ.
Το παραπάνω κείμενο αφιερώνεται στον Χρήστο & τον Παναγιώτη, αλλά και σε όλους τους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου και της περιοχής του Έβρου
Σε ενίσχυση των πιο πάνω, παραθέτουμε δυο δημοσιεύματα της εφημερίδας "Έθνος".
Το εξπρές του μεσονυχτίου
Στα πανίσχυρα κυκλώματα του σύγχρονου δουλεμπορίου εμπλοκή έχουν και μέλη των τουρκικών Αρχών. Αδιάψευστα τα ντοκουμέντα για περιστατικό που συνέβη στις 19 Αυγούστου ανοιχτά της Μυτιλήνης
Αθέατα «περάσματα» έχουν «ανοίξει» στα παράλια της Τουρκίας για τη διοχέτευση στη χώρα μας και ακολούθως στην Ευρώπη οικονομικών μεταναστών που αναζητούν μια καλύτερη ζωή.Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το γεγονός της ανάμειξης ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής στη μεταφορά μεταναστών, όπως αποτυπώνεται σε αδιάσειστα ντοκουμέντα που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές.Η υπόθεση, που αποκαλύπτει σήμερα το «Εθνος», «ξετυλίχτηκε», στις 19 Αυγούστου, στη θαλάσσια περιοχή του ακρωτηρίου Κόρακα, στη Μυτιλήνη. Μάλιστα, υπήρξε και μικρής διάρκειας «εμπλοκή» μεταξύ πλωτού του Λιμενικού και της ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής, που είχε περάσει στα ελληνικά χωρικά ύδατα και όταν έγινε αντιληπτή, άρχισε να κάνει επικίνδυνους ελιγμούς κοντά στο ελληνικό σκάφος.Η επιχείρηση καταγράφηκε σε βίντεο και, όπως ανέφεραν έγκυρες πηγές, δεν είναι το μοναδικό οπτικοακουστικό υλικό που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές και αποτυπώνεται εμπλοκή τούρκικης ακταιωρού σε μεταφορά μεταναστών.Είναι προφανές ότι η εμπλοκή σκάφους της τούρκικης ακταιωρού σε μεταφορά μεταναστών θα μπορούσε να αποδοθεί σε «διάβρωση», ακόμα και σε υψηλό επίπεδο των διωκτικών αρχών της γειτονικής χώρας από τα πανίσχυρα «κυκλώματα» παράνομης διακίνησης μεταναστών.Ωστόσο, υπάρχουν και δύο άλλα στοιχεία που οδηγούν βάσιμα στην εκτίμηση ότι αποτελεί πολιτική επιλογή στη γειτονική χώρα να διευκολυνθεί η έξοδος από εκεί προς τη χώρα μας των μεταναστών. Και συγκεκριμένα:Παρότι έχει επισημανθεί από την πλευρά μας, με συγκεκριμένα στοιχεία σε επαφές ανωτάτου επιπέδου των αντίστοιχων λιμενικών αρχών, η μαζική παράνομη έξοδος μεταναστών από την περιοχή του κόλπου Μαντελλιών προς το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι, δεν έγινε καμία ουσιαστική προσπάθεια για το κλείσιμο αυτού του «δρόμου».Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Διεύθυνση Ασφαλείας του υπουργείου Ναυτιλίας έχει καταγράψει μια σειρά τούρκικων σκαφών, αλιευτικών και τουριστικών αλλά και ορισμένων με σημαία ΗΠΑ για να μη δίνουν «στόχο», με Τούρκους μεταφορείς να διακινούν μετανάστες προς τα παραπάνω μικρά νησάκια.n Οι τουρκικές αρχές αρνούνται να εφαρμόζουν ουσιαστικά το πρωτόκολλο επανεισδοχής που έχουν συνυπογράψει, ίσως επειδή σε αυτό καθορίζεται ως λιμάνι επανεισδοχής και η Σμύρνη, στης οποίας την περιοχή μένουν πάρα πολλοί μετανάστες.Οπως έχει αποκαλύψει, από τις αρχές Αυγούστου, το «Εθνος», οι ελληνικές διωκτικές αρχές έχουν στοιχεία ότι στα παράλια της γειτονικής χώρας έχει συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός προσφύγων κυρίως από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, που φτάνουν παράνομα στην Τουρκία, με στόχο να περάσουν στην Ελλάδα και ακολούθως σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος.Τούρκοι αξιωματούχοι είχαν κάνει λόγο «για πληθυσμό ενός ακόμα νομού», εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό τους για το μέγεθος του μεταναστευτικού «κύματος».
ΕΜΠΛΟΚΗ ΜΕ ΣΚΑΦΟΣ ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Θα τους παρατούσαν στη θάλασσα
Η συγκλονιστική αποκάλυψη της εμπλοκής ακταιωρού της τούρκικης ακτοφυλακής στη μεταφορά μεταναστών έγινε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «Εθνους», τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου, ανοιχτά της Μυτιλήνης.Συγκεκριμένα, πλωτό του Λιμενικού στη διάρκεια της περιπολίας του εντόπισε, ξαφνικά, το τούρκικο σκάφος (σ.σ.: τα πλήρη διακριτικά του είναι στη διάθεση των ελληνικών αρχών) να πλέει κοντά στο ακρωτήριο Κόρακας της Μυτιλήνης και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, μεταφέροντας άγνωστο αριθμό μεταναστών.Μάλιστα, στις αποκαλυπτικές εικόνες που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές αρχές, φαίνεται ένας άνδρας, προφανώς μέλος του πληρώματος της ακταιωρού, να πετάει στη θάλασσα σωσίβια, προκειμένου να τα πιάσουν οι μετανάστες, καθώς θα πέσουν στη θάλασσα. Ετσι, με αυτά θα μπορούσαν να φτάσουν κολυμπώντας στην ακτή ή εάν καθυστερούσαν και γίνονταν αντιληπτοί από το Λιμενικό, θα εμφανίζονταν ως ναυαγοί και οι λιμενικοί θα προχωρούσαν στη διάσωσή τους.Ωστόσο, η προσπάθειά τους διακόπηκε όταν έκανε την εμφάνισή του πλωτό του Λιμενικού. Τότε η τούρκικη ακταιωρός άρχισε να κάνει επικίνδυνους ελιγμούς κοντά στο ελληνικό σκάφος. Οι λιμενικοί, με επανειλημμένες κλήσεις από το ραδιοτηλέφωνο και στη συνέχεια με τον προβολέα, ζητούσαν να φύγει από τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Αυτό έγινε ύστερα από περίπου 15 λεπτά της ώρας.Το περιστατικό έχει καταγραφεί σε βίντεο που βρίσκεται στη διάθεση των ελληνικών διωκτικών αρχών, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είναι το μοναδικό οπτικοακουστικό υλικό που υπάρχει και αποτυπώνεται εμπλοκή τούρκικου σκάφους σε μεταφορά μεταναστών.
ΕΘΝΟΣ 3/9/2008
Ξαναχτύπησε η τουρκική ακταιωρός
Η καινούργια «επιχείρηση» μεταφοράς μεταναστών έγινε χθες το πρωί και πάλι ανοιχτά της Μυτιλήνης. Πλωτό του Λιμενικού υποχρέωσε το σκάφος να γυρίσει στο Αϊβαλί. Διάβημα... αναγκαστικά από το ΥΠΕΞ
Νέα «δρομολόγια» μεταφοράς μεταναστών από τα τουρκικά παράλια προς τη χώρα μας πραγματοποίησε ακταιωρός της τούρκικης ακτοφυλακής.Η καινούργια «επιχείρηση» έγινε, χθες το πρωί, και πάλι ανοιχτά της Μυτιλήνης αλλά έγινε αντιληπτή από πλωτό του Λιμενικού, του οποίου η εμφάνιση ανάγκασε το τούρκικο σκάφος να κάνει στροφή προς τα παράλια της περιοχής του Αϊβαλί.Ρυμουλκούσε βάρκαΜάλιστα, αυτή τη φορά το σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής ρυμουλκούσε και φουσκωτή βάρκα για να διευκολύνει την αποβίβαση των μεταναστών.Ωστόσο, η προχθεσινή αποκάλυψη του «Εθνους» φαίνεται ότι οδήγησε το υπουργείο Εξωτερικών ν αλλάξει εν μέρει «γραμμή πλεύσης» και γι αυτό προχώρησε, την ίδια μέρα, σε διάβημα προς το τούρκικο υπουργείο Εξωτερικών.Από την άλλη πλευρά, πάντως, η «απάντηση» ήρθε, χθες το πρωί, με νέα επιχείρηση μεταφοράς μεταναστών.Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του «Εθνους», οι ελληνικές αρχές έχουν αδιάσειστα ντοκουμέντα και γι αυτή τη νέα αποστολή, την οποία πραγματοποίησε το ίδιο σκάφος που είχε κάνει και την προηγούμενη στις 19 Αυγούστου.Πάντα, σύμφωνα με πληροφορίες, πλωτό του Λιμενικού εντόπισε, χθες στις 7.25 το πρωί, τη «γνωστή» τούρκικη ακταιωρό με άγνωστο αριθμό μεταναστών, εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, κοντά στις βραχονησίδες Τομαρονήσια (Τοκμάκια με συντεταγμένες 39ο 18 Β 26ο 26 Α) στη θέση Παλιός βορειοανατολικά της Λέσβου.Αυτή τη φορά, όμως, οι Τούρκοι δεν επιχείρησαν «εμπλοκή» κάνοντας ελιγμούς μπροστά στο πλωτό του Λιμενικού, όπως είχε γίνει τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου. Αντίθετα, μόλις έκανε την εμφάνισή του το ελληνικό σκάφος η τούρκικη ακταιωρός έστριψε και έβαλε πλώρη προς το Αϊβαλί.Από τη νέα «επίσκεψη» της τούρκικης ακταιωρού υπάρχει και νέο οπτικοακουστικό υλικό στη διάθεση των ελληνικών αρχών, όπου σύμφωνα με πληροφορίες διακρίνεται και η φουσκωτή βάρκα που ρυμουλκούσε.Και για το επεισόδιο αυτό αναμενόταν να γίνει διάβημα προς την τουρκική πλευρά.Το απέφευγανΣύμφωνα με καλά ενημερωμένη πηγή, στο παρελθόν ακόμη και όταν διαπιστωνόταν και με συγκεκριμένα στοιχεία (που κατέγραφαν τα σκάφη του Λιμενικού) εμπλοκή τουρκικών αρχών στη διακίνηση λαθρομεταναστών, δεν γινόταν διαβήματα ούτε παρουσιάζονταν τα στοιχεία στην ΕΕ, αλλά το θέμα ετίθετο στην επιτροπή που παρακολουθεί την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής που έχει υπογραφή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.Οπως αποκάλυψε, προχθές το «Εθνος», η συγκεκριμένη ακταιωρός είχε εντοπιστεί, στις 19 Αυγούστου, με αδιάσειστα στοιχεία, μεταφέροντας μετανάστες εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ανοιχτά του ακρωτηρίου Κόρακας, στη Μυτιλήνη.Να σημειωθεί ότι οι ελληνικές αρχές έχουν στοιχεία ότι στη γειτονική χώρα έχει συγκεντρωθεί, εδώ και καιρό, μεγάλος αριθμός μεταναστών, κυρίως από Ιράκ και Αφγανιστάν, στα παράλια της Τουρκίας, αναζητώντας «δρόμους» προς τη χώρα μας και στη συνέχεια προς την Ευρώπη.
ΠΡΟΣΑΡΑΞΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΦΟΡΤΗΓΟΥ ΣΤΗΝ ΚΩ
Δεν κάλεσε σε βοήθεια τις ελληνικές αρχές
Προσάραξε, κάτω από άγνωστες συνθήκες, σε αμμώδη αβαθή του ακρωτηρίου Αμμόγλωσσα, στην Κω, το τουρκικών συμφερόντων με σημαία Παναμά φορτηγό πλοίο «Ντέρια 2».Το πλοίο, που είναι κενό φορτίου, έχει 20μελες πλήρωμα (15 Τούρκοι και 5 διαφόρων εθνοτήτων ναυτικοί). Ο Τούρκος πλοίαρχος σύμφωνα με τις πάγιες οδηγίες που δίνουν οι αρχές της γειτονικής χώρας στα πληρώματά τους, αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματά μας στην έρευνα και διάσωση, δεν κάλεσε σε βοήθεια τις ελληνικές αρχές.Ο θάλαμος επιχειρήσεων του υπουργείου Ναυτιλίας ενημερώθηκε, στις 2.30 το μεσημέρι, από ιδιοκτήτη θαλάσσιων μέσων αναψυχής στην Κω και αμέσως έσπευσε πλωτό του Λιμενικού.Ο πλοίαρχος ενημέρωσε πως θα κάνει προσπάθειες αποκόλλησης με μέσα του πλοίου, ενώ κοντά παραμένουν το πλωτό του ΛΣ και δύο ρυμουλκά.
ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΟ ΑΓΑΘΟΝΗΣΙ
Απόβαση 570 λαθρομεταναστών το τελευταίο πενθήμερο
Σε αδιέξοδο έχουν βρεθεί οι κάτοικοι του Αγαθονησίου με το πρόβλημα των λαθρομεταναστών, που καθημερινά αποβιβάζονται στο νησί χωρίς κανέναν εμπόδιο.Μόνο το τελευταίο πενθήμερο αποβιβάστηκαν στο νησί 570 άτομα, ενώ από την αρχή του έτους ο συνολικός αριθμός λαθρομεταναστών που έφθασε στο Αγαθονήσι ανέρχεται στους 3.470. Προχθές φιλοξενούνταν 200 αλλοδαποί, ενώ ο μόνιμος πληθυσμός του Αγαθονησίου δεν ξεπερνά τους 150 κατοίκους. Ο κοινοτάρχης κ. Ευάγγελος Κόττορος, που έχει ζητήσει επανειλημμένως τη συνδρομή της πολιτείας για την αντιμετώπιση του προβλήματος, σηκώνει πλέον τα χέρια ψηλά. Η ανάγκη δημιουργίας Λιμενικού Σταθμού στο νησί είναι πλέον μεγαλύτερη από ποτέ. Η έπαρχος Καλύμνου κ. Χρυσούλα Συφουνιού, με επιστολή της προς τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Βουλγαράκη, υπογράμμιζε ότι πρέπει με ταχύτατους ρυθμούς να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τη δημιουργία Λιμενικού Σταθμού, ώστε να μπει τάξη στο νησί και να νιώθουν οι κάτοικοι ασφαλείς. «Μέχρι και έξι φουσκωτά καταφθάνουν καθημερινά στο Αγαθονήσι. Στα σκάφη αυτά βρίσκονται 20 έως και 35 άτομα. Οι αλλοδαποί δεν διστάζουν να αποβιβαστούν ακόμη και το πρωί στο λιμάνι, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των κατοίκων και των επισκεπτών. Φέρνουν μαζί τους τις αποσκευές με όλα τα υπάρχοντά τους, ακόμη και είδη περιποίησης, σαν να επρόκειτο για τουρίστες. Γυναίκες, μικρά παιδιά, ακόμη και ανάπηροι συνθέτουν... τα γκρουπ των λαθρομεταναστών», υποστηρίζει ο κ. Κόττορος. Τόσο η φύλαξή τους όσο και η σίτιση και η μεταφορά τους είναι πολύ δύσκολη υπόθεση για τους κατοίκους του νησιού. Οι αλλοδαποί παραμένουν σε ακάλυπτο χώρο στο λιμάνι μέχρι και δύο μέρες. Η κοινότητα μόνο νερό είναι σε θέση να τους προσφέρει. Υπάλληλοι της κοινότητας και κάτοικοι του νησιού έχουν αναλάβει τη φύλαξή τους, στον χώρο όπου παραμένουν προσωρινά μέχρι να μεταφερθούν στην Πάτμο.«Πριν από περίπου ένα μήνα, όταν είχαμε απευθυνθεί σε όλους τους αρμόδιους φορείς για το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε, μας έστειλαν από τα Λιμεναρχεία του Πειραιά, της Μυτιλήνης, της Λήμνου και των Χανίων πέντε περιπολικά σκάφη. Παρέμειναν όμως μόνο 10 με 12 μέρες. Το διάστημα αυτό δεν υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Δυστυχώς αφεθήκαμε πάλι στην τύχη μας. Βλέπουμε τους λαθρομετανάστες να αποβιβάζονται και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα», δήλωσε ο κ. Κόττορος. Εν τω μεταξύ, άλλοι 50 λαθρομετανάστες συνελήφθησαν χθες το πρωί από άνδρες του λιμεναρχείου Σάμου στην περιοχή Καραβόπετρα.
ΕΘΝΟΣ 5/9/2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
